'Mijn lijf is in Nederland, mijn hoofd is nog in Nepal'

nieuw-buinen

Mijn lijf is in Nederland, mijn hoofd is nog in Nepal. Dat zegt Therese Sijpkes uit Nieuw-Buinen die een bezoek van tien dagen heeft gebracht aan het vorig jaar door een zware aardbeving getroffen land, gelegen in de Himalaya tussen India en China.

door Paul Abrahams

De 45-jarige onderwijzeres van De Höchte in Alteveer en De Ark in Stadskanaal is op visite geweest bij haar goede vriendin Rianne Binnenmars, die inmiddels zo'n vijftien jaar werkzaam is voor de internationale christelijke organisatie Interserve. "Ik ken Rianne sinds de PABO in Almelo", vertelt Therese aan de keukentafel. "We hebben samen vier fijne jaren meegemaakt. Daarna hebben onze wegen zich min of meer gescheiden. Ik ging als onderwijzeres aan de slag in Voorthuizen, zij kreeg een baan in Rijssen. Later vertrok ze naar Nepal. Eén keer per jaar komt ze een tijdje naar Nederland om bij te praten met familie en vrienden." Een lang gekoesterde wens van Therese was om met ogen te zien welke werkzaamheden Rianne uitvoert in Nepal, één van de allerarmste landen van de wereld waar de verwoestende aardbeving 'er flink heeft in gehakt'. "Ik hoorde alleen de verhalen, ik zag alleen de foto's. Maar een reis boeken, dat was nog even een stap te ver voor een moeder van vier kinderen. Totdat mijn man Harm - na overleg met Rianne en de kinderen - als verrassing een ticket heeft gekocht. En een toeristenvisum heeft geregeld." "Hoewel de voorbereiding heel erg kort was, wilde ik niet met lege handen naar Nepal reizen", vervolgt Therese. "Alle leerlingen van De Höchte hebben tien legoblokjes meegenomen en ook zijn stiften en kleurpotloden ingezameld. En in mijn KPN kerk in Nieuw-Buinen is spontaan een collecte gehouden om het werk van Rianne te ondersteunen. Zo ben ik met een mooi bedrag en een koffer vol spullen in Schiphol op het vliegtuig gestapt dat mij via Dubai naar Kathmandu heeft gebracht." Eenmaal terug in Nieuw-Buinen is Therese nog steeds diep onder de indruk van haar verblijf in Nepal. "De beelden hebben me echt geraakt, laten me niet meer los. Niet alleen de armoede, maar ook het gebrek aan voorzieningen als warm water en stroom. Zo is bijvoorbeeld meer dan dertien uur per dag geen elektriciteit beschikbaar. Veel mensen wonen nog in hutjes van plastic en golfplaten. Als je dan terugkomt in Nederland, dan besef je pas hoe goed we het hier hebben. Alles is hier werkelijk tot in de puntjes geregeld." Therese heeft na haar bezoek aan Nepal nog meer waardering gekregen voor het werk van haar vriendin, dat met beperkte middelen moet worden uitgevoerd. "Onderwijs blijft belangrijk om een land te ontwikkelen", benadrukt ze. "Het is fantastisch om te zien met hoeveel enthousiasme wordt geprobeerd om stappen te zetten, zoals bijvoorbeeld het opleiden van leerkrachten."

Auteur

Paul Abrahams