Column | Droge bonen wachtlijst

Stadskanaal

Hij was weer heerlijk, de nieuwjaarsstamppot! Ik heb een tien liter pan gemaakt.

De hele familie is er gek op, dus er gaan wat diepvriesporties naar de dochter in Harlingen en de zoon in Musselkanaal. In mijn versie van de stamppot gaan, naast zoute snijbonen en droge witte bonen, ook pronkbonen. Ik heb een mooi voorraadje peulvruchten die ik bewaar op de buffetkast. Ze zitten bij wijze van kast stel in twee gezellige art deco DE-koffietonnen. Van die grote ronde zwarte, met daarop in rode letters geschreven 'Douwe Egberts koffie'. En onderaan staat met gouden letters: ' .... lekkere koffie'. De bonen en pronkers heb ik besteld op www.peulvruchten-bestellen.nl Voor advies belde ik met een mooie groente- en fruitzaak in Veendam. Terloops vertelde de eigenaar dat er de laatste jaren een gestaag groeiende vraag naar peulvruchten is. Sinds slow cooking helemaal hot is en de Verenigde Naties 2016 'Jaar van de peulvruchten' maakten, zijn pronkers en andere bonen bijna niet aan te slepen. Tja, dan word ik hebberig. Ik moet niet wéér achter het net vissen, zoals zo’n tien jaar geleden, toen wij bij een grote hobbytuinder in Borgercompagnie wekelijks groente haalden. In de garage, provisorisch ingericht met toonbank en weegschaal, stond in oktober op een schoolbord met grote letters geschreven 'geregen dreuge bonen'. Jeugdsentiment en nostalgie streden in mijn gemoed om voorrang, toen ik zei: "Doet u maar 2 kilo." Ze bleken op dat moment uitverkocht te zijn. En voor de rest van de oogst gold een bestel- annex wachtlijst. Mevrouw wilde mijn naam en telefoonnummer wel noteren. "Onze ervaring is dat niet iedereen de bestelling ophaalt. En dan bellen wij mensen van de wachtlijst." Een vaag Bananasplit gevoel maakte zich van mij meester. Een bonen-wachtlijst? Maar goed, de hebzucht won. In februari werd ik gebeld. Er was nog 200 gram droge bonen over. Na een nacht wellen, en twee uur zachtjes gekookt, geven die toch een flinke maaltijd: één maaltijd. In het webshop-tijdperk zal mij dat niet weer gebeuren! Dus maar meteen een kilo droge bonen en een kilo pronkers inslaan. En vooruit, als we dan toch bezig zijn, drie kilo pompoenpitten in de winkelwagen. Lekker in zuurdesembrood. Bij ontvangst denk ik: waar laat ik die pitten? Op marktplaats maar even een mooi hoekig DE-blik besteld. Dat zet ik tussen de twee ronde in. Met drie is mijn kast stel eigenlijk ook pas echt compleet. Rie Strikken

Auteur

Paul Abrahams