Gerrit van Oosten: ‘Ze was het mooiste meisje van de klas’

NIEUW-WEERDINGE

Gerrit van Oosten (86) komt al 65 jaar zijn trouwbelofte na. In voor- en tegenspoed staat hij klaar voor zijn Geessien van Oosten-Scholten (93), die op haar beurt ook nog steeds gek is met hem.

Tekst en foto: Mayke Bos Gerrit komt oorspronkelijk uit Valthermond, maar woont al sinds zijn vierde in Nieuw-Weerdinge. Geessien woont nog steeds in het huis waar ze werd geboren en opgroeide, ook in Nieuw-Weerdinge. Beiden zaten bij de reciteerclub (toneelclub) van het Leger des Heils. “Op een avond ben ik met haar terug gefietst en toen was het meteen mis”, grapt Gerrit. Veel charmes hoefde hij niet in de strijd te gooien, want Geessien was behoorlijk gecharmeerd van Gerrit. Toch is Gerrit nog steeds trots op deze verovering. “Ze was het mooiste meisje van de klas”, zegt hij.

Voordeel

Slechts vier maand gingen ze met elkaar, toen Gerrit bericht kreeg dat hij opgeroepen werd om in dienst te gaan. Het stel besloot te trouwen, met name om het financiële voordeel daarvan. “In die tijd had je geen geld voor het grijpen”, legt Gerrit uit. Twee weken later begon zijn dienstplicht. Hij maakte toen nog de watersnoodramp mee, in het weekend waarin zijn eerste dochter Dinie werd geboren. Later werden er nog drie zoons geboren; Geert-Albert, Gerrit en Fokko. Inmiddels zijn er tien kleinkinderen en vijftien achterkleinkinderen. Een feestelijk samenkomen in het ouderlijk huis van Geessien zit er met zoveel mensen niet meer in, in tegenstelling tot bij hun bruiloft. “Dat past niet meer, dus nu zetten we een grote tent naast het huis”, zegt Geessien.

Onderofficier

Het jubileum wordt in deze tent gevierd met een receptie, waar iedereen zondag 19 maart tussen 11.00 uur en 13.30 uur de gelegenheid krijgt om het echtpaar te feliciteren. “Vrienden, buren, kennissen, iedereen is dan welkom”, zegt Gerrit. Omdat ze beiden hun hele leven hebben doorgebracht in Nieuw-Weerdinge kennen ze er behoorlijk veel mensen. Bovendien is Gerrit naast zijn werkzame leven altijd erg betrokken geweest in het dorp. Hij was bijvoorbeeld onderofficier bij het Leger des Heils en ook was hij voorganger in Emmer-Compascuum en later in Valthe. Na 15.00 uur geniet het jubileumechtpaar van een buffet met hun naaste familieleden. Gerrit pakt er een fotolijst bij, waarin een foto prijkt van een prachtig echtpaar. “Kijk, zo zagen we eruit toen we trouwden.” Er zit een barst in de lijst, maar dat geldt absoluut niet voor hun huwelijk. Geessien is niet meer mobiel en is afhankelijk van haar man. Gerrit zorgt voor haar, in voor- en tegenspoed en wijkt nauwelijks van haar zijde. “Soms vraagt ze waar ik naartoe ga en of ik lang weg blijf. Ik vraag haar dan wanneer ik voor het laatst lang weg was. Ik ben nooit langer dan een kwartier weg, dan ben ik alweer bij haar terug.”

Auteur

Redactie