Pogge vertelt | Op weg naar het Pagefestival in Stadskanaal

Stadskanaal

Vorige week had ik het over het theater op het Pagefestival. Ik heb ook nog theater voor de kleintjes en voor iedereen die klein gewéést is, maar daarover later meer.

Ik wil het nu hebben over de muziek op Pagefestival: dat is toch van oudsher mijn ding! Ik ben er nou al bijna 30 jaar mee bezig en er is zoveel te beleven op dat terrein dat we met één zondagmiddag Pagepop lang niet genoeg tijd hadden om dat hier te laten horen, dus dat móesten wel twee dagen worden. Nu heb ik voor dit jaar wel pakweg 30 bandjes en artiesten op het programma staan! Mooi toch! Dat is hier op Stadskanaal volgens mij nog nooit eerder vertoond. Vanaf oktober ga ik dan al bezig om stad en land af te reizen op zoek naar talentvolle bandjes en singer/songwriters. Ik was natuurlijk op Eurosonic in Groningen. In een bruin café daar speelde de Deventer band ‘Drive By Wire’ en ik was meteen enthousiast. De songs van ‘Drive By Wire’ variëren van Black Sabbath-doom (Soil) tot psychedelische desert rock (Jamb) met PJ Harvey-achtige zanglijnen en van fuzzrock uit de seventies tot stonerrock van eind vorige eeuw (denk aan Queens Of The Stone Age). The Tiger Lovemachine Uit Zwolle speelde daarna de band ‘The Tiger Lovemachine’. Deze band met opzwepende grunge speelde al drie keer in een uitverkocht Paradiso en was tevens het voorprogramma van Therapy? in Hedon! Ik kwam daarna in de stad nog twee bands uit Zwolle tegen: Allereerst ‘Money and the Man’. Deze twee mannen maken muziek zoals het bedoeld is: rauw, oprecht, spannend en luid. Ze zullen jullie verbazen met hun intense en volwassen sound. Ze zijn sterk beïnvloed door echte blues, indie en rock&roll. Daar was ook ‘Aspen Gems’. Deze band heeft een Britse sound (Editors). Door hun scherpe synthesizer en zware bas hebben ze veel raakvlakken met de eighties. Denk hier aan the Cure en Joy Division. Ophelia en Kira En ik heb er ook twee dames aan het werk gezien: Ophelia en Kira. Ik was meteen verliefd! Ophelia is een Amerikaanse dame die sinds twee jaar in Groningen woont. Ze maakt donkere, sensuele en poëtische muziek met zware bas en drums. Haar muziek voelt zeer mysterieus aan. Ze is geïnspireerd onder meer door Lana del Ray, Johnny Cash en Janis Joplin. Wellicht ken je Kira van de beste singer/songwriter van Nederland (Giel Beelen). Zij is een zeer getalenteerde singer/songwriter die vrolijke, enthousiaste en dromerige luister(pop)liedjes schrijft. Zo kwam ik ook nog twee oude bekenden tegen. Twee uit de provincie die hun sporen al verdiend hebben op ons Festival: ‘The Movement’.“Gewoon Rock”! Dat is hoe deze vier nuchtere jongens hun muziek omschrijven. Geen poespas maar hard, rauw en puur. Deze energieke band, met invloeden van Foo Fighters en Thin Lizzy, is ontstaan in het aardbevingsgebied van Groningen en laat menig podium op zijn grondvesten schudden. En weet je nog, twee jaar geleden ging het dak eraf in de tent: ‘Ugah Wugah’, dat thrashcore-trio uit Groningen. De band legt zich toe op superstrak en bloedruig gespeelde metal/punk- crossover in de geest van bands als Nomeansno en Victims Family. Kill Your Darlings Ik liep ook nog tegen de band ‘Kill Your Darlings’ aan. Een stevige en pittige rockband. En weer werd ik verliefd. Wat een vrouw en wat een prachtige rockstem. En dat in combinatie met scheurende gitaren en strakke drums. Maar natuurlijk kunnen onze plaatselijke helden ook niet ontbreken. Uit Stadskanaal: Hugo Koch, Rene Knegt, Johnny Karst, Andy Haandrikman en Mas Prevoo van de band Burning. Zij zijn beïnvloed door bands uit de begintijd van de metal zoals Black Sabbath en Iron Maiden. Ach, zoveel . . . Een andere keer vertel ik wel wie ik verder nog wist te strikken.

Auteur

Paul Abrahams