Pogge vertelt (7) | Op weg naar het Pagefestival in Stadskanaal

Stadskanaal

’t Schiet op, nog een goeie vijf week en dan barst het los! De spanning stijgt. Het wordt ook tijd de vrijwilligers op te porren.

We zijn al maanden bezig met zo’n zeven man, waaronder één vrouw, met alle voorbereidingen. Niet alleen voor wat we op het festival gaan bieden, maar ook wat moet er allemaal staan en bíj komen. Vergunningen aanvragen, zaken voor de terrein-inrichting regelen en maken, hoe gaan we het versieren, wat zetten we wáár neer, enzovoort. Maar op de dagen van het festival hebben we veel meer mensen nodig. Dus hebben we Christine maar weer eens opgezocht. Christine? Ja, die ken je vast wel: ‘onze’ toiletjuffrouw. Het duurde even voordat we contact kregen want mevrouw bleek op reis: bijna twee maand op familiebezoek naar Australië en Nieuw-Zeeland! Christine We wisten al wel dat ze weer van de partij zou zijn dit jaar maar je moet toch even weer bijpraten. Christine is er al bij sinds het begin van Pagepop, 29 jaar geleden. “Dankzij mijn zoon Jos,” vertelt ze. ”Die deed iets met muziek de eerste keren, hij speelde samen met een vriend, staande op een kar, en vroeg mij of ik de toiletten wilde ‘doen’. Dat wilde ik wel. En ik vind het nog steeds leuk om te doen.” Krasse ‘tante’, van 83 jaar, een vrouw ‘van de wereld’. Ze deed deze klus altijd alleen. “Lekker zelf baas”, zegt ze. Gevraagd naar bijzondere voorvallen zegt ze dat ze eigenlijk nog nooit iets negatiefs heeft meegemaakt al die jaren. Het enige voorval dat ze zich kan herinneren is dat van twee jonge meisjes die heel veel toiletpapier om hun handen en armen hadden gerold. Die mochten van haar niet weer terugkomen. Verder zijn de jonge mensen altijd lief en de kinderen zoet. Zo zoet, dat ze van haar altijd een snoepje krijgen. Het zal ook met haar eigen uitstraling te maken hebben, denk ik: Zo’n vriendelijke zachtaardige mevrouw, wie gaat daar nou vervelend tegen doen? En als ’t moet kan ze haar mondje wel roeren. Netjes kan ze wel zeggen waar het op staat, in het keurig algemeen beschaafd Nederlands van deze dame die oorspronkelijk uit het westen komt, uit Wassenaar! Ze heeft al jaren in Oost-Groningen en de Veenkoloniën gewoond maar niets ingeleverd van haar fijne en alerte voorkomen. Marinus We gaan ook even bij Marinus langs. Marinus, ’n echte Knoalster, doet al jaren de begeleiding. Hij leidt de toestroom van publiek naar het festival-terrein in goede banen, zeg maar. Eerst als verkeersregelaar, later als een soort ‘buitengastheer’, want dat is hij ook in het dagelijks leven. Iedereen die wel eens bij het Refaja ziekenhuis is geweest is hem vast wel eens tegengekomen. Bij ons wijst hij artiesten de weg. Een man van orde, alles moet via de juiste weg naar de juiste plek komen. Gastvrij en rechtuit. Marinus zorgt ook voor vrijwilligers voor de fietsenstalling. “Mooi is”, zegt Marinus. “Je ziet elk jaar weer mensen terugkomen die je verder het hele jaar in Stadskanaal niet ziet.” En dan gaat het van: “Bist ‘er ook weer?” “Ja, doe ook ja.“ Het valt hem trouwens op dat er de laatste keren meer jongeren komen en ook meer mensen met kinderen. “Het is meer een festival voor jong én oud geworden”, aldus Marinus. Maar dat ze ’s avonds nogal eens mensen op de fiets moeten helpen is altijd al zo geweest. “Ze denken dat ze op een paard stappen en dan vallen ze aan de andere kant van de fiets,” grijnst Marinus. Ja, vrijwilligers maken leuke dingen mee. We kunnen er best nog wel aan aantal meer gebruiken tijdens het festival, ja, óók meer leuke dingen. Je kunt je nog altijd opgeven als vrijwilliger, stuur een mailtje naar vrijwilligers@pagefestival.nl of een appje naar 06-13000994. Kijk maar es op de website www.pagefestival.nl. Kom d’r gezellig bij! Het Pagefestival in Stadskanaal wordt gehouden op zaterdag 1 en zondag 2 juli.  

Auteur

Paul Abrahams