Hemd van het lijf met Boelo Lutgert uit Stadskanaal

STADSKANAAL

Redacteur Paul Abrahams van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek en Westerwolde het hemd van het lijf.

door Paul Abrahams

In aflevering 40 is het de beurt aan Boelo Lutgert uit Stadskanaal.

Wanneer ben je geboren?

Op 8 augustus 1952 in Tange Alteveer. Ik kom van de bult, zoals ze zeggen. We woonden in een vrijstaand arbeidershuisje tussen de huishoudschool en de landbouwschool. Niet voor te stellen vandaag de dag: twee scholen voortgezet onderwijs en ook nog twee lagere scholen in zo'n klein dorp. Op weg naar mijn openbare school, moest ik langs de christelijke school lopen. In de winter werd ik steevast met sneeuwballen bekogeld.

Mijn vader was vrachtwagenchauffeur. Hij was in dienst van een touwfabriek in Oude Pekela. 's Morgens vroeg op pad, maar gelukkig 's avonds weer thuis voor het eten. Mijn moeder runde het huishouden en werkte af en toe in de gezinshulp. Ik heb een jongere broer. Mijn vader is onverwacht overleden aan een hartaanval. Hij was nog maar 39 jaar. De wereld stond helemaal op de kop. Dat was een hele emotionele periode.

Op zaterdagmorgen naar school

Na de lagere school ben ik naar de ULO in Nieuwe Pekela gegaan. Bijzonder in de wijde regio was dat we elke middag vrij waren - met uitzondering van de dinsdag - en dat we zaterdagmorgen naar school moesten. Meestal waren het vakken als tekenen en gymnastiek. Het was in de winter soms ijskoud in de sportzaal, want de kachel werd niet opgestookt voor een paar uur. En er waren maar vijf leerkrachten!

We gingen altijd op de fiets naar school. Weer of geen weer. We zijn in de winterperiode wel eens door de politie aangehouden omdat de voorlamp het niet deed. Kwam door de sneeuw, die tussen de dynamo en de band zat vastgeplakt. Nee, een bekeuring werd niet uitgeschreven.

Ik heb na het examen de overstap gemaakt naar Havo 4, die was gehuisvest in het schoolgebouw van de Pedagogische Academie in Winschoten. Vanwege het overlijden van mijn vader heb ik twee jaar over Havo 5 gedaan. Daarna heb ik me aangemeld voor de Pedagogische Academie. Samen met mijn schoolvriend Rinus Allemekinders - hij was later directeur van de Antoniusschool in Musselkanaal - reden we op de Puch met een hoog stuur naar Winschoten. Lang haar, leren jack, lekker stoer.

Bij de bakker en diskjockey

Ik heb tijdens mijn studie verschillende werkzaamheden verricht om geld te verdienen. Bij bakker Hofstra - waar ik tijdens de lagere school periode altijd een hardbroodje mocht kopen van mijn moeder - bij de Albert Heijn in Winschoten en als diskjockey. Werken bij de bakker was niets voor mij. Ik ben zelfs een keer met de bakfiets over de kop gegaan. Het brood lag werkelijk overal. Ik werkte zaterdag 's morgens bij de bakker en later bij de Albert Heijn als vakkenvuller en 's avonds (zaterdag en zondag) draaide ik muziek in horecabedrijven in Oude Pekela en Stadskanaal.

In Stadskanaal heb ik Joukje tijdens mijn werk als diskjockey leren kennen. We zijn ruim veertig jaar getrouwd. We hebben twee kinderen. Willem-Jan is fiscaal jurist in Groningen en Aad werkt in Amsterdam in de ICT. Zes weken geleden is onze kleindochter Emily geboren.

Echte kogels in de UZI

Voordat ik als onderwijzer aan de slag ben gegaan heb ik de militaire dienstplicht vervuld. Ik ben in Ossendrecht opgeleid als chauffeur van een jeep en ben later naar de kazerne in Assen overgeplaatst. Ik heb veelvuldig meegedaan aan oefeningen op de Lüneburger heide en ik heb ook nog werkzaamheden verricht in 't Harde, waar kernwapens van de Amerikanen lagen opgeslagen. Het was best een spannende periode met aanslagen van de Rote Armee Fraktion in eigen land en in het buitenland. We hadden echte kogels in onze UZI en we droegen kogelwerende vesten.

Ik heb tot vorig jaar gewerkt als onderwijzer. Ik ben begonnen als invaller op De Musselhorst in Musselkanaal. Daarna heb ik twee jaar gewerkt op de toenmalige Euroschool in Stadskanaal en twee jaar op de Badde in Musselkanaal. Tenslotte ben ik ruim dertig jaar blijven hangen op de Hagenhofschool in Stadskanaal. De laatste jaren was ik vooral bezig met ICT en PR-werkzaamheden voor scholengroep OPRON en de Hagenhofschool.

Eerlijk gezegd wilde ik liever journalist worden, maar achteraf gezien heb ik een fijne periode achter de rug in het onderwijs. Ik had het niet willen missen.

Tange tegen Vijlen

De liefde voor de media is ontstaan na een bezoek aan de televisiestudio in Bussum. De NCRV zond het televisieprogramma Waar of niet waar? uit. Het dorp Tange moest het opnemen tegen het dorp Vijlen uit Brabant. Hoofdmeester Brink kwam me vragen of ik mee wilde doen aan de tv-quiz. Een team van de NCRV onder leiding van Gerard van den Berg kwam naar Alteveer om drie kandidaten te selecteren. Een van de gelukkigen was ik. Ik was nog maar achttien jaar. Ook bakker en oud-wethouder Egbert Muntinga was van de partij kan ik me nog herinneren. Met een volle bus zijn we naar de studio in Bussum gereden. Een fascinerende omgeving, bijna magisch. Hier zou ik wel willen werken dacht ik. O ja, de 'tangen' hebben het team van de 'vijlen' verslagen.

Zeker 400 bedrijven bezocht

Vanaf het eerste begin ben ik werkzaam geweest bij de Lokale Omroep Kanaalstreek. In het weekblad de Kanaalstreek stond een advertentie met een oproep voor vrijwilligers. Ik heb me aangemeld en ben na een interne opleiding begonnen als presentator. De start was 21 september 1990 met een marathonuitzending van 24 uur. Machtig mooi. Naast mijn werk als onderwijzer kon ik een fijne hobby uitoefenen. Ik presenteerde woensdag- en donderdagavond een programma en ook op zaterdagmorgen was ik aanwezig in de studio aan de Frankrijklaan. Heerlijk om te doen. Op donderdagavond presenteerde ik live op locatie het programma 'Op zoek naar bedrijvigheid'. Ik heb zeker 400 bedrijven bezocht. Van Philips tot een ambachtelijke slagerij.

Om een gegeven ogenblik kwam de LOK in financieel zwaar weer terecht. Het Commissariaat van de Media wilde bovendien de licentie intrekken. Ik heb toen besloten om de LOK de rug toe te keren. Ik schrok me een hoedje toen het dagblad een dag later kopte met 'Anchorman van de LOK stapt op'. Ik had met geen verslaggever gesproken!

Naar aanleiding van de krantenberichten werd ik gebeld door Radio Winschoten om programma’s te gaan presenteren. Intussen werd ik ook benaderd door Bert Jan Brinkman - hij was eveneens vertrokken bij de LOK - om weer in Stadskanaal lokale radio te gaan maken. Om een lang verhaal kort te houden: twee partijen waren in de race om de licentie van de LOK over te nemen. Dat was Kanaalstreek FM en onze club, RTV Stadskanaal. We moesten onze plannen toelichten op het kantoor van het Commissariaat van de Media in Hilversum. Beide partijen kregen het advies om toch maar eens met elkaar om de tafel te gaan zitten om de plooien glad te strijken. Uiteindelijk zijn we verder gegaan onder de naam RTV Stadskanaal. Onlangs zijn we gefuseerd met de lokale omroep in Veendam en we werken ook nauw samen met de lokale omroep in Borger-Odoorn onder de naam RTV 1.

Filmreportages maken

Na de fusie ben ik gestopt met het presenteren. Een bewuste keuze. Ik maak nu alleen nog filmreportages, dat is mijn grote passie. Ik heb verschillende (online) cursussen gevolgd en gemiddeld ben ik twee, drie keer per week met mijn professionele camera op stap om gebeurtenissen in de regio vast te leggen op beeld. Ja, dan praat je over zo'n 150 filmpjes per jaar. Best veel eigenlijk. Ik volg de agenda van de burgemeester en wethouders, maar ik krijg ook tips en verzoeken om langs te komen. Ik heb geen spijt van de keuze om de studio in te ruilen voor de 'buitenlucht'. Integendeel. Het is fantastisch om bij mensen, bedrijven en instellingen over de vloer te komen en activiteiten in beeld te brengen. Je kunt het echt laten zien.

Op de eerste etage van mijn woning is een kamer ingericht met een hardloopband en een crosstrainer en in de andere kamer heb ik een eigen opnamestudio ingericht en heb ik ruimte om de filmbeelden te monteren. Ik probeer altijd om zo snel mogelijk nadat ik weer thuis ben het filmpje via de website en Facebook van RTV 1 te laten zien. In één van de kamers staan ook twee gitaren en een synthesizer. De eerste gitaar heb ik ooit voor een paar tientjes gekocht bij de LIDL.

In de garage staat een Mazda MX 5, een cabrio. Heerlijk toeren in de zomer. Dat is ook een grote hobby van mij. En beslist niet niet vergeten: Joukje en ik zijn verliefd op New York. De laatste jaren zijn we daar regelmatig op bezoek geweest.


Auteur

paul.abrahams