Column Rie Strikken: Kaarsje aansteken

In den vreemde zoek ik altijd een mooie kerk met een Mariakapel om een kaarsje aan te steken voor mijn zus zaliger. Op tournee met de Dutch Choral Singers kreeg ik ze op een presenteerblaadje aangereikt: de knusse St. Stephen’s Church in Bournemouth en de indrukwekkende Salisbury Cathedral. MijnBetereHelft zingt bij de DCS en ik mocht mee naar Engeland.

In St. Stephen’s Church is het er gewoon niet van gekomen. Ik was te zeer onder de indruk van de treinreis door het lieflijke, licht glooiende Zuid-west Engelse landschap en het mooie strand van Bournemouth met zicht op tientallen surfers in de branding.

In Salisbury zongen de DCS drie dagen Choral Evensongs.

Tot 15.00 uur hadden we vrij. Daarna ging het koor repeteren en had ik het rijk alleen. Salisbury is een ontzettend gezellig stadje met een oud centrum. Na de concerten dineerde het voltallige koor met wat aanhang. Het was dolle pret in de verschillende lokale restaurants. Na toestemming en tot groot plezier van de overige gasten en het personeel werd ook hier volop gezongen tijdens het eten. Kortom, het was een en al peis, vree, genoegen en vakantiestemming.

Met donderend geweld viel ik van deze roze wolk toen het nieuws van de voorafgaande dagen tot mij doordrong: weer een schietpartij in Trump’s Amerika, en Angela Merkel die stopt als CDU-voorzitter en partijleider.

In de Mariakapel van Salisbury Cathedral vond ik niet wat ik zocht. Als een dolende in de woestijn liep ik verder in de 135 meter lange kerk. Langs de St. Margaret kapel voor de moeders en families, de St. Lawrence kapel, gewijd aan algemeen gebed, St. Michael kapel waar de focus ligt op vrede en de strijdkrachten. Bijna had ik de moed al opgegeven, toen ik een donker hoekje met een mooi, eenvoudig altaar ontdekte.

Er was dan wel geen gelegenheid een kaarsje aan te steken, maar in de schemering en beschutting van deze kleine ruimte vond ik rust om tot reflectie en meditatie te komen, waarna ik mijn meegebrachte boek uit de rugzak haalde. Met beide benen weer op de grond gniffelde ik om de relativerende - “ik word zo bodemloos blij van dit politiek gewriemel” - verhalen van Youp van het Hek.

Opeens hoorde ik het koor al zingen en haastte me naar een stoel in het schip van de kerk.

Achterom kijkend zag ik op een bord vermeld staan waar ik was geweest. In The Chapel of Saints Edmund and Thomas, opgedragen aan leiders van kerk en wereld en wijs gebruik van macht ….. Het heeft zo moeten zijn dat ik niet in de Mariakapel, maar hier strandde.

De laatste dag van ons verblijf bezochten we Winchester. In de serene Mariakapel van Winchester Cathedral vond ik wat ik zocht. Ik heb er drie kaarsjes aangestoken: een voor mijn zus en twee voor de rest van de mensheid.


Auteur

paul.abrahams