Hemd van het lijf met Peter Zwiers uit Tweede Exloërmond

Tweede Exloërmond Medewerker Rie Strikken van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek en Westerwolde het hemd van het lijf. In aflevering 124 is het de beurt aan bevlogen Peter Zwiers uit Tweede Exloërmond.

Als politicus houdt hij zich bezig met duurzame energie en leefbaarheid van het platteland. Dat schuurt soms: als een van de weinige PvdA-provinciale volksvertegenwoordigers was Peter Zwiers tegen de komst van de windmolens, in de huidige constructie. Nu ze er toch komen probeert hij het beste er maar van te maken. De opbrengsten moeten lokaal terechtkomen, ook bij de mensen met de smalle portemonnee. Hij is een sporter, doet aan hardlopen en voetbal. Sprint en duursport wisselt hij ook in zijn maatschappelijke carrière af: soms duikt hij kort vol explosieve energie in een dossier, een andere keer bijt hij zich vast in een langdurig thema. Van huis uit kreeg hij de politiek niet mee, wel maatschappelijke betrokkenheid.

Achtendertig jaar jong is hij al een van de langstzittende statenleden van het Drentse parlement. Daarvoor was hij vijf jaar raadslid in de gemeente Borger Odoorn, maar van sleetsheid is geen sprake. Integendeel: sinds de geboorte van zijn dochter is hij zich nog meer bewust van zijn bevoorrechte positie in de wereld en zet hij zich met nóg meer elan in voor een goede toekomst van onze kwetsbare aarde.

Wanneer ben je geboren?

“Op 25 februari 1982. In Tweede Exloërmond. Mijn vader was metaalbewerker en monteur bij Dubex, een mooi familiebedrijf, in Tweede Mond. Dubex staat voor Dubbelboer Exloërmond. In 1997 verhuisde het bedrijf van gewasbeschermingsproducten naar Stadskanaal, waar het drie keer zo groot werd. Mijn moeder was huisvrouw. Ze was er altijd voor mijn vier jaar oudere zus Gerda en mij.

Mijn ouders deden niet aan politiek, maar ze waren wel maatschappelijk actief. Een beetje zit het wel in de genen. Mijn oudoom was de markante Jaap Harders. Hij zat vijfentwintig jaar voor de PvdA in de gemeenteraad van Stadskanaal. In 2018 overleed hij, 89 jaar oud. Tot op late leeftijd was hij politiek actief. Zijn uitvaart was een ‘rode happening’, met toespraken van partijprominenten en socialistische liederen. Na basisschool De Westhoek en HAVO op het Esdal College in Emmen studeerde ik Commerciële Economie aan wat nu NHL Stenden Hogeschool heet, ook in Emmen.

Toen ik afgestudeerd was ging ik werken als autoruithersteller. Een paar maanden later was ik in dat bedrijf bedrijfsleider. In 2008 werd ik afdelingshoofd van een Welzijnsorganisatie in Drachten. Dat heb ik vier jaar gedaan. Ik pendelde op en neer vanuit Tweede Exloërmond, daar woonde ik sinds december 2003 samen met Alexandra. Ik ben een echte Veenkoloniaal, zij ook.

Alexandra, de jeugdsoos en carrière

Alexandra en ik kennen elkaar van de jeugdsoos. Die jeugdsoos is er gekomen op initiatief van een groep vrienden waarvan ik deel uitmaakte. Ik was zestien toen wij ons bij de gemeente sterk maakten voor een eigen onderkomen voor de jeugd in Tweede Mond. We waren trots dat het ons lukte. Daar kwam ik ook in contact met een bevlogen dame, die mijn maatschappelijke betrokkenheid aanwakkerde, waardoor ik politiek actief wilde worden en me verkiesbaar stelde voor de gemeenteraad. Tot mijn verrassing werd ik ook meteen gekozen!

Met alle mensen van die groep ben ik trouwens nog steeds goed bevriend, hoewel ik als enige nog in Tweede Mond woon. In 2011 zijn Alexandra en ik getrouwd. Een jaar later werd ik directiesecretaris bij Dubex, dat in 2018 failliet ging. Dubex maakte een doorstart, maar ik accepteerde een mooie baan in Hardenberg, op het Alfa-college.

Noorderpoort

Eind vorig jaar werd ik gepolst voor een vergelijkbare functie bij scholengemeenschap Ubbo Emmius. Als Veenkoloniaal had ik daar natuurlijk wel oren naar en sinds 1 maart ben ik projectleider Sterk Techniekonderwijs voor Ubbo Emmius en Noorderpoort Beroepsonderwijs Stadskanaal. Ik stimuleer de instroom van technische opleidingen, maak verbindingen tussen opleidingen, overheid en ondernemers, en dan vooral lokale ondernemers. Door de coronacrisis waren we vooral aangewezen op virtuele bijeenkomsten en ben ik nog niet aan uitgebreid netwerken toegekomen zoals ik dat graag wil: elkaar in de ogen kijken in een gesprek, tijdens een kennismaking. Maar dat haal ik vlot in. Het is een baan voor drie dagen en goed te combineren met mijn politieke agenda.

Politiek

In 2006 kwam ik dus voor de PvdA in de gemeenteraad van de gemeente Borger Odoorn. Na zes jaar werd ik statenlid met speciale aandacht voor duurzame energie en leefbaarheid van het platteland. In mijn verzet tegen de komst van windmolens was ik destijds de minderheid.

Sport

Als burger maak ik me sterk voor het behoud van voetbal in ons dorp. De strijd tussen TEVV en De Treffer 16 is pijnlijk. De gemeente opereert daarin zwak, waar zij juist het voortouw zou moeten nemen om een oplossing te vinden. Ik was zelf lid van TEVV, ben jeugdleider geweest. Maar dat een club als De Treffer 16, waarvan ik nu lid ben, met onder meer een G-team, een damesteam en meerdere jeugdteams niet kan voetballen vind ik onverteerbaar. De positie van met name kinderen wordt ernstig geschaad. De gemeente moet ervoor zorgen dat een club die voldoet aan alle voorwaarden, kan voetballen. We zijn het er allemaal wel over eens dat bewegen belangrijk is. Voetbal draagt daartoe in belangrijke mate bij. Als dit verdwijnt uit Tweede Exloërmond is dit een grote aderlating, ook sociaal en maatschappelijk. Heel veel sociale contacten verlopen via het voetbal.

Zelf kom ik momenteel niet meer aan voetballen toe. En wat hardlopen betreft ben ik eigenlijk slechts papieren lid van Runners Stadskanaal. Op eigen houtje en in mijn eigen tijd probeer ik nog wel wat te lopen, vooral in het natuurgebied rondom Tweede Mond. Van mijn dochter kreeg ik voor Vaderdag mooie MotiVeters, voor in mijn loopschoenen. Als het lopen niet meer goed wil, het hoofd naar beneden zakt, dan zie ik de boodschap die op de veters staat: ‘papa is mijn superheld. Kusjes van Zyra’.

Zyra

Alexandra was net zwanger, we wisten nog niet of we een meisje of een jongen zouden krijgen. Ik was aan het hardlopen en bedacht dat ons kind Zyra moest heten. Zyra betekent ‘Kind van de zon’. In de loop van de zwangerschap voelde het steeds meer eigen. Ze is, als een van de laatste kinderen, geboren in het Refaja, op een zondag tijdens de hittegolf van de lange, hete zomer van 2018. Sinds haar komst sta ik anders in het leven, in de politiek. Ik ben me nóg meer bewust van onze verantwoordelijkheid naar de aarde. Ik wil ervoor zorgen dat zij een goede toekomst heeft. En met haar alle andere kinderen. Concreet ben ik ook in mijn privéleven prioriteiten gaan stellen. Een dag in de week ben ik er alleen voor haar.

Toekomst

Voor de toekomst heb ik voorlopig geen politieke aspiraties richting Tweede Kamer bijvoorbeeld. Ik wil me vooral inzetten voor het versterken van de regio. Ook in mijn werk. Voor de kwetsbaren, de minderheden, in de samenleving. Twee jaar geleden hebben we de statenzaal omgetoverd tot een feesttent voor piraten en liefhebbers van piratenmuziek. Reden was dat de piratenmuziek was opgenomen op de website van het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed. Dat vond ik een mooie aanleiding tot meer aandacht voor de piratencultuur. Die wordt, onterecht, vaak negatief weggezet. Nou ben ik zelf niet zo van de piratenmuziek, maar ik ken veel mensen die daar veel plezier aan beleven. En het was een mooie gelegenheid om mensen te laten zien waar politiek plaatsvindt.

En voor de toekomst van ons gezin maak ik me sterk. Ik ben dankbaar en blij voor hoe goed wij het hebben. Alexandra, Zyra en ik zouden deze zomer met mijn ouders op familiebezoek in Amerika gaan; Alexandra haar vader is Amerikaan en woont daar. Vanwege de Corona moeten we dat uitstellen.

In plaats daarvan wordt het een vakantie in een huisje bij Groenlo. Ach, als je er oog voor hebt is het overal mooi. En mensen zijn overal boeiend, of het nou is in de Verenigde Staten van Amerika, de statenzaal in Assen, de weidsheid van Tweede Mond of gemoedelijk Groenlo. Ik zoek altijd positiviteit. Je moet elkaar wat gunnen.

Ooit hoorde ik een prachtige uitspraak, die ik me een beetje heb toegeëigend: ‘Er zijn twee soorten mensen, zuigtabletten en bruistabletten. De zuigtabletten kosten energie, van de bruistabletten krijg je energie. Ik hoop een bruistablet te zijn.’

(Tekst Rie Strikken)