Hemd van het lijf met Jan Seton uit Borger

BORGER - Medewerker Rie Strikken van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek en Westerwolde het hemd van het lijf.

In aflevering 135 is het de beurt aan burgemeester Jan Seton uit Borger.

Natuurlijk heeft hij heel bewust gesolliciteerd op de burgemeesterspost in Borger-Odoorn. En hij heeft beloofd dat hij de hele periode blijft. Maar Jan Seton kijkt nooit ver vooruit, hij ziet wel wat er op zijn pad komt. Hij gaf zijn ogen en oren goed de kost bij de burgemeester toen hij juridisch beleidsmedewerker was in de gemeente Zuidhorn. Die functie combineerde hij met het raadslidmaatschap in de gemeente Groningen. Voor het CDA was hij vervolgens fractievoorzitter en twee jaar wethouder in zijn toenmalige woonplaats.

Hij was dan wel pas vierenveertig jaar en het burgemeesterschap in Borger-Odoorn zijn eerste, maar hij nam al een schat aan bestuurlijke ervaring mee. Hij vindt zichzelf een generalist: eerder dan de diepte gaat hij de breedte in.

Als hoofd van de lokale driehoek (burgemeester, politie, OM), moet hij soms doorpakken, maar liever overlegt hij, is bruggenbouwer.

Veel meer dan de nadelen, zoals minder ondersteuning, ziet hij de voordelen van een kleine gemeente: korte lijnen naar burgers, ambtenaren en organisaties.

"Na vijf jaar heb ik geleerd om in de haarvaten van de gemeente te komen", zegt Jan Seton op enig moment.

Wanneer ben je geboren?

"Op 17 februari 1971. In Utrecht. Zes weken later verhuisden we naar Nootdorp, waar mijn vader beroepen was als predikant. Mijn één jaar jongere zus Twan is daar geboren. Als domineesgezin verhuisden we regelmatig. Daarna woonde ik in Wanneperveen, Ridderkerk, Assen.

Mijn moeder was verpleegkundige, is kort onderdirecteur van een bejaardenhuis geweest, maar was daarna toch vooral domineesvrouw. Zij is vierenzeventig en woont in Aalten.

Mijn vader overleed toen ik eenentwintig was, hij werd maar zevenenveertig jaar. Dat had een behoorlijke impact op mij, mijn moeder en mijn zus.

Ik woonde toen al op kamers in Groningen, waar ik Rechten studeerde. In 1995 studeerde ik af in Privaat- en Publiekrecht.

In mijn studententijd werd ik al bestuurlijk actief binnen de evangelische studentenvereniging Ichthus en het CDJA, de jongerenorganisatie van het CDA. Sinds 1992 ben ik lid van het CDA.

Raadslid en wethouder

In 1998 ging ik commissiewerk doen voor het CDA, in de raadscommissie van René Paas, de huidige commissaris van de Koning, toen wethouder. Van hem heb ik veel geleerd.

In 2000 werd ik raadslid in mijn woonplaats Groningen, vijf jaar later fractievoorzitter. Het raadswerk combineerde ik met hele verschillende maatschappelijke functies. Ik heb onder meer gewerkt als beleidsmedewerker voor de gemeente Zuidhorn en was adjunct-directeur van Veiligheidszorg Noord.

Van 2012 tot 2014 was ik wethouder van Openbare Ruimte en Duurzaamheid. Waar ik trots op ben is dat we 'The Passion' naar Groningen hebben kunnen halen.

Borger-Odoorn

Na de verkiezingen keerde het CDA niet terug in het college, dus was ik wethouder-af.

De vacature van burgemeester van Borger-Odoorn kwam voorbij. Ik ben echt overtuigd van de voordelen van een kleine gemeente.

Ik besloot te solliciteren na overleg met het thuisfront. We woonden mooi in Groningen, mijn vrouw werkte in Warffum, had het daar naar de zin.

Informele kennismaking

Wat hielp is, dat mijn schoonmoeder haar roots in Tweede Exloërmond liggen, het gebied was ons niet geheel vreemd.

We zijn wat dagen gaan toeren door de wijde omgeving en raakten ervan gecharmeerd.

In ontmoetingen leerde ik mensen kennen, zag dat inderdaad over het algemeen de mensen van het veen directer zijn, waar de inwoners van de zanddorpen vaak wat minder het achterste van hun tong laten zien.

In mijn vrije tijd hou ik me graag bezig met geschiedenis in brede zin, het was een genoegen om me te verdiepen in het ontstaan van Borger-Odoorn. Toen ik tot burgemeester was gekozen heb ik kunstenaar en ambtenaar Jan van der Meij gevraagd om voor in mijn werkkamer iets te maken waarin alle kenmerken en de historie van de gemeente verwerkt zijn.

Het prachtige werk van hout met doek heeft een prominente plek. Met het werk ga ik graag op de foto.

Renate

Renate is een Groningse, uit Oostwold, wij kennen elkaar uit de studietijd. In 1997 zijn we getrouwd. Ik werkte toen bij Bureau Heffingen in Assen. De secundaire voorzieningen waren er sober: voor de trouwerij moest ik een dag vrij nemen! Mijn schoonvader was trouwambtenaar in Scheemda. Hij heeft ons in Midwolda getrouwd. De kerkelijke inzegening was in de gereformeerde kerk van Oostwold.

In 2003 werd onze eerste zoon, Jan, geboren. Hij is vernoemd naar mijn vader. Drie jaar later kwam Koen, die naam komt van de schoonfamilie en onze Hanneke van tien is vernoemd naar haar oma's.

Spannend

Zoals gezegd, hadden we het prima naar de zin in Groningen, maar Borger-Odoorn kwam op mijn pad. Er waren negenenveertig kandidaten, uiteindelijk ging het nog tussen twee. Inmiddels wilde ik het wel héél graag. Vier maart 2015 duurde ontzettend lang. Uiterlijk half acht 's avonds zou ik gebeld worden. Het werd half acht, kwart voor acht… om kwart over acht kwam het verlossende telefoontje: 'we willen jou'. Op 1 juni 2015 ben ik samen met het gezin door een brandweerwagen feestelijk naar mijn nieuwe werkplek in Exloo gebracht.

Borger

In eerste instantie hebben we een tijdje op vakantiepark 'De Hunzebergen' gewoond. Mijn vrouw vond een baan in het onderwijs in Emmen. Via een plaatselijke makelaar vonden we een prachtig huis in Borger, een buitenkans. We zijn er heel blij mee. Als domineeszoon was ik al gewend om min of meer 'publiek bezit' te zijn. We wonen in een glazen huis, iedereen weet waar de burgemeester woont en dat is prima. De voortuin, het aanzicht, is netjes. Achter het huis is het genieten. Niet dat ik zelf nou zo’n tuinierder ben, maar ik vertoef er heel graag, met een mooi boek over geschiedenis bijvoorbeeld. Op dit moment lees ik 'Dominion' van Tom Holland.

Met grasmaaien vullen de kinderen hun zakgeld wat aan en mijn vrouw experimenteert dit jaar voor het eerst, bijgestaan door de kinderen, met een moestuintje. Niet onverdienstelijk, moet ik zeggen.

Wat we hoopten gebeurt: we voelen ons thuis in Borger. We zitten mooi centraal tussen Emmen en Groningen. Onze dochter zit op paardrijles, ik breng haar vaak. De ene zoon werkt bij Albert Heijn, de andere voetbalt. Daar kan ik in mijn vrijetijdskleding langs de kant staan. Natuurlijk word ik wel eens op gemeentezaken aangesproken, maar dat geldt ook voor de politie-agent of de leraar. Geen probleem mee. Het is nog nooit vervelend geweest. En ik wil ook graag benaderbaar zijn, reden waarom ik Facebook heb.

Mijn termijn loopt tot volgend jaar. Ik weet nog niet hoe het verder gaat. De stem van het thuisfront zal weer belangrijk zijn. En het moet je gegund zijn.

Corona

Door corona is alles anders.

Zoals ik al zei, vind ik het fijn om breed georiënteerd bezig te zijn en direct contact met mensen te hebben. Dat zat er lange tijd niet in. Ik mis het 'buiten spelen': de jubilarissen, het openen van een nieuwe zaak of expositie, de Lintjesregen. We hadden een prachtig programma voor het vieren van vijfenzeventig jaar bevrijding: streep erdoor. Ik ben er trots op dat we 'Het Terras' in Drouwenermond gerealiseerd hebben. Dat was een mooi initiatief van de mensen van Boerenrock en restaurant De Boergondiër. Als Veiligheidsregio hebben we graag meegewerkt om dit binnen de beperkingen van corona toch mogelijk te maken.

Digitaal vergaderen ging goed, maar ik ben blij dat we elkaar als raad weer fysiek ontmoeten in het dorpshuis van Valthe.

Ik ben ervan overtuigd dat iedereen het beste wil voor de gemeente, alleen de aanvliegroutes kunnen verschillen. Het knettert wel eens in de vergadering, en dat is niet erg, maar we willen wel altijd met elkaar verder. Als je in de nazit maar weer informeel met elkaar praat en ontspannen een biertje of iets anders kunt drinken."

Rie Strikken