Hemd van het lijf met Marcel Nieuwenweg uit Stadskanaal (21)

Ter Apel - Redacteur Paul Abrahams van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek het hemd van het lijf.

door Paul Abrahams

In aflevering 21 is het de beurt aan Marcel Nieuwenweg uit Stadskanaal. Wanneer ben je geboren? Op 4 mei 1974 in het Refaja ziekenhuis. Inderdaad, op de dag van de Nationale Dodenherdenking. Op mijn verjaardag hangt de vlag halfstok. Dat is niet sneu hoor. Ik vier m’n verjaardag net als ieder ander, maar we zijn om 20.00 uur altijd 2 minuten stil. Dat was vroeger als kind al zo en zal altijd zo blijven. Ik ben een échte trotse Veenkoloniaal. Veen is zure grond die hier in de mens kan kruipen. Zonde, als ik om me heen kijk zie ik zoveel kansen. We wonen namelijk in een prachtige regio met veel mogelijkheden. Mijn vader werd na een aantal omzwervingen boekhouder bij Mennega Metaalconstructies in Gasselte en heeft later de kans om het bedrijf over te nemen met beide handen aangegrepen. Nee, ik heb nooit overwogen om bij mijn vader te gaan werken. Ik heb twee linker handen en ik ambieerde een andere carrière: ik wilde graag meester worden. Als kind speelde ik vaak samen met mijn zusje schooltje, alvast een beetje oefenen zeg maar. Zowel m’n zus als ik staan beiden voor de klas. Mijn vader heeft later het bedrijf verkocht. Ik ging naar de G.W. Spitzenschool en daarna naar het Comenius College. Na de brugklas werd de keuze gemaakt: Mavo of Havo. Met de hakken over de sloot - ik had een tiende punt over - mocht ik naar de Havo. Ik kreeg het te horen op de dag dat mijn vader was geopereerd aan een nekhernia. Een leuke opsteker voor mijn vader. Zoals zoveel jongens ben ik in de vierde klas blijven zitten. Ik heb geen examen in mei kunnen doen, omdat ik leed aan de Ziekte van Pfeiffer. Ik heb het wel geprobeerd, want ik was al aangenomen op de PABO in Emmen. Op dag één ben ik tijdens het examen Nederlands naar huis gegaan. Ik had nog net de kracht om mijn naam in te vullen en toen was de accu leeg. Ik heb vervolgens in oktober staatsexamen gedaan in Groningen. Gezakt op geschiedenis. Herkansing in Den Haag. Uiteindelijk heb ik mijn diploma gehaald. Maar goed ook, want ik was al begonnen met de opleiding. Als ik was gezakt, dan had ik terug gemoeten naar de vijfde klas van de Havo. Daar moet je toch niet aan denken? Ik heb overigens vijf jaar gedaan over de vierjarige opleiding. Mijn ouders zijn tijdens de opleiding gescheiden en dat maakt veel indruk, hoe oud je ook bent. Ik had zoals ze het zeggen de kop er niet bij. Je bent een laatbloeier Klopt inderdaad. Ik heb tot mijn 27ste bij mijn moeder gewoond aan de Purmerlaan. Het was gezellig, de kleren werden gewassen en gestreken, het eten stond klaar. Ik had geen enkele reden om op mezelf te gaan wonen. Ben daarom ook in Emmen gaan studeren. Ik was altijd een verlegen ventje, verknocht op de omgeving waar ik woonde. Ik was pas 19 jaar toen ik voor het eerst uit ging. Daarna overigens de schade ingehaald. Het voelde ook veilig thuis. Het was zelfs zo erg dat ik tijdens mijn Havo periode op het Comenius College in de kleine pauze naar huis ging om een kopje thee te drinken en een appelkoek te eten. We woonden hemelsbreed 87 meter van school. Mijn moeder is helaas op 54-jarige leeftijd overleden. Ik kwam 's middags om half vier op bezoek, de deur was op slot en de gordijnen waren gesloten. Dan begin je al iets ernstigs te vermoeden. Ze is in haar slaap overleden. Ik vind het jammer dat ze mijn drie kinderen niet heeft leren kennen. Ze luisterde altijd naar Radio Noord. Ze had het - en dat weet ik zeker - prachtig gevonden als ze mij had kunnen zien en horen als één van de presentatoren van 'haar' regionale omroep. Ik heb twee maanden gewerkt als invalmeester op de Hagenhofschool in Stadskanaal. Nu de school waar m’n kinderen ook naar toe gaan. Daarna heb ik een jaar of acht gewerkt op de Meester Neuteboomschool. Groep drie en vier. Op een gegeven moment wilde ik graag weer werken op De Oleander, ooit ook mijn stageschool. Dat lukte niet en toen heb ik een open sollicitatie gestuurd naar Noorderpoort in Stadskanaal. Een dag voor de zomervakantie, 's avonds om half zes, werd contact opgenomen. Om een lang verhaal kort te houden: ik kon na de vakantie aan de slag als docent agogische vakken. Een sprong in het diepe, want ik kreeg een tijdelijk contract voor 0,80 procent. Achteraf gezien een goede keuze, want ik werk er nog steeds als stagecoördinator en docent. Heel afwisselend. Voor de klas, maar ook buiten school op pad. Van basisonderwijs tot ouderenzorg en nog heel veel meer. Je werkt eveneens voor RTV Noord Ik was destijds vrijwilliger van LOK Sport, de voorloper van RTV Stadskanaal en nu RTV1. Op een gegeven moment las ik in de krant dat RTV Noord bezig was met de voorbereidingen van het project E-TV, zeg maar schooltelevisie voor volwassenen. Ze waren op zoek naar een presentator. Veertien kandidaten werden uitgenodigd voor een screentest. Mijn screentest was echt een ramp. Ik raakte na dertig seconden de tekst kwijt, en ik kreeg een totale black-out. Weg kans dacht ik toen ik naar huis reed. Tot mijn verbazing werd ik toch aangenomen. Mijn eerste zinnen hadden zoveel indruk gemaakt dat ze persé met mij verder wilden gaan. Van 't een kwam 't ander. Inmiddels ben ik naast docent aan Noorderpoort ook presentator van het radioprogramma Noord en Ommeland op zaterdagmorgen en drie keer in de week presentator van Noord Vandaag op televisie. Dinsdag, donderdag en vrijdag. Om drie uur stap ik in de auto richting Groningen om me inhoudelijk voor te bereiden op de uitzending. Om kwart voor vijf ben ik op de radio om de onderwerpen te melden en om vijf uur ga ik in de visagie. Vervolgens vindt om half zes de generale repetitie plaats. Het blijft altijd spannend, want we gebruiken geen autocue. Mart Smeets is vast en zeker trots op ons. Om zes uur gaat de lamp op rood. We zijn live in de uitzending. Ik heb daarnaast in de afgelopen jaren meegewerkt aan verschillende projecten zoals een documentaire over de Ede Staal en de programma's De slag om Noord en Het leukste dorp. Fantastisch werk. Ik hoop nog heel lang mooie dingen bij RTV Noord te mogen doen. Verder ben ik actief als dagvoorzitter. Zo verlegen als ik vroeger was, voel ik me nu als een vis in het water op zo’n podium. mensen in de zaal of op het podium een goed gevoel geven, bijzondere mensen interviewen en improviseren als het nodig is. Ik voel me bevoorrecht. Hoogtepunten waren dusverre een bijeenkomst van de Rabobank met astronaut André Kuipers in het Pagecentrum met zo'n tweeduizend bezoekers en een bijeenkomst in Groningen waar koningin Maxima in de zaal zat. Je hebt ooit een prachtige bokaal gewonnen Je bent goed geïnformeerd. Als voetballer van het zaterdagteam van Sportclub Stadskanaal had ik een neusje voor doelpunten. We hadden een vriendenteam dat geweldig kon voetballen. We zijn ook een paar keer kampioen geworden. Eén keer ben ik topschutter van de Kanaalstreek geworden. Ik kreeg een bokaal en een uitnodiging om mee te doen met het Kanaalstreek-team tegen Nieuw-Buinen. Een geweldige ervaring. Het is jammer dat het bestuur van Sportclub Stadskanaal het zaterdagteam nooit serieus heeft genomen. We werden niet voor vol aangezien, hingen er maar een beetje bij. Uiteindelijk is de stekker eruit getrokken. Doodzonde, want zaterdagvoetbal heeft de toekomst. Zie nu wat er in Nieuw-Buinen gebeurt. Jonge voetballers die niet in het eerste team spelen, willen niet meer op zondagmorgen op het veld staan. Ik kon vroeger ook goed schaatsen. Had vooral een technische slag en ik werd benaderd om lid te worden van een schaatsvereniging in Assen inclusief trainen met de talenten van het gewest Drenthe. Ik heb dat niet gedaan, want ik wilde liever met mijn vriendjes voetballen. Ik ben lid geweest van de Windhappers, de Runners Stadskanaal en ik ben nu lid van de tennisvereniging STB, hoewel mijn vrouw (Marieke) en dochter (Merel) meer op de baan staan dan ik. We hebben samen een zoon. Jordi is in 2016 geboren. Ik was twaalf jaar getrouwd met Leonie en we hebben samen twee kinderen: Merel en Maud. Het moment dat we onze kinderen moesten vertellen dat we gingen scheiden, zal ik nooit meer vergeten. Papa en mama willen jullie iets vertellen. 'Is het leuk nieuws', vroegen ze? Dat wens je niemand toe. Gelukkig zijn we op een goede manier uit elkaar gegaan en de contacten zijn nog steeds goed. Zij heeft ook een nieuwe relatie en we gaan allemaal uitstekend met elkaar om. Dat is ook fijn voor de kinderen. Dat is iets waar ik erg trots op ben. Je bent momenteel niet aan het werk Klopt. Ik ben geveld door een hernia. Ruim drie jaar terug ben ik al eens aan een hernia geopereerd in Ede. Sinds die tijd bezoek ik regelmatig de sportschool om de spieren sterk te houden om de rug te ontlasten. Een paar weken geleden kreeg ik plotseling zo veel pijn in mijn been dat ik niet meer kon lopen. In eerste instantie werd gezegd: rust houden. Uiteindelijk is besloten om eind februari alsnog onder het mes te gaan. De klachten bleven en na een MRI scan - wegens pijn en verlamming van de voet - is besloten om nog een keer te opereren. Na het bekijken van de scan zei de chirurg: een knots van een recidief hernia, nog nooit eerder gezien. Dit gebeurt bij ongeveer drie op de honderd hernia operaties en ja hoor: Marcel Nieuwenweg staat ook op de lijst. Ik ben gisteren - dinsdag 27 maart – opnieuw geopereerd in een kliniek in Veenhuizen. Ik hoop dat alles goed is gegaan en dat ik zo snel mogelijk weer aan het werk kan. Ik sta werkelijk te popelen. Ben helemaal klaar met thuis zitten met pijn. Natuurlijk wil ik Merel woensdag 11 april aanmoedigen in Veendam tijdens de provinciale finale voorlezen waar een ticket voor de landelijke eindronde in de wacht kan worden gesleept. De halve finale heb ik moeten missen. Toen was ik aan bed gekluisterd.