Hemd van het lijf met Johan W. Pots uit Stadskanaal (14)

Ter Apel - Redacteur Paul Abrahams van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek het hemd van het lijf.

door Paul Abrahams

In aflevering veertien is het de beurt aan Johan W. Pots uit Stadskanaal. Wanneer ben je geboren? 12 juli 1943 boven de kruidenierswinkel van mijn ouders aan de Gasselterstraat 5 op de grens van Stadskanaal en Gasselternijveenschemond. Destijds met het adres H 300. Wij wonen daar nog steeds. Mijn vader had enkele medewerkers in dienst. Zij haalden de boekjes met de bestellingen op bij de klanten en later in de week werden de boodschappen dan weer aan huis bezorgd. Klanten gingen er altijd even voor zitten. Wat hebben we nodig? Je had zoals vandaag de dag geen impuls aankopen. Nu ga je naar de winkel voor een paar levensmiddelen en sta je met een volle winkelwagen weer buiten. En wat waren er veel kruidenierswinkels in die tijd. De winkels van bijvoorbeeld Hakkenes, Bulthuis, Vegter en Posthumus waren op loopafstand van onze winkel gevestigd. En iedereen leidde een goed bestaan. Ik heb met mijn zus en drie broers een geweldige jeugd gehad. We moesten wel eens wat helpen in de winkel, maar we hadden alle tijd om buiten te spelen. Ik was vriend van de zoon van de stationschef in Stadskanaal. Wat hebben we samen veel uren doorgebracht op het terrein van het station. En wat hebben we vaak meegereden in de trein. Je bent opgegroeid met muziek? Inderdaad. Mijn vader bespeelde het harmonium. Elke keer als we visite hadden, dan werden liederen gezongen uit de bundel van Johannes de Heer. Ook 's avonds als we al op bed lagen. Ik blik daar met een fijn gevoel op terug. Toen ik acht jaar was, kreeg ik orgelles van Klaas Eisinga. Nog geen vier jaar later werd ik door hem voor de leeuwen geworpen. Ik moest tijdens de kerkdienst in de Lutherse kerk de samenzang op orgel begeleiden. Ik kon nauwelijks bij de pedalen komen. Niet veel later begeleidde ik de zangbijeenkomsten van de jeugdvereniging op zondagavond van 'mijn' baptistenkerk. Op veertienjarige leeftijd maakte ik mijn debuut als dirigent van het jeugdkoor van de baptistenkerk. Bijna zeventig (!) leden. Dit jaar vier ik een jubileum. Ik ben zestig jaar dirigent. Ik ben in militaire dienst geweest, maar ik heb aangegeven dat ik als organist 'zuinig op mijn vingers ben'. Ik ben eerst telexist geweest in Ede en later werkte ik op het kazernebureau in Harderwijk. Daar moest ik onder meer kazerneberichten typen, stencilen en rondbrengen. Ik kreeg speciaal verlof om op vrijdagmiddag eerder naar huis te gaan met de trein. 's Avonds repeteerde ik namelijk met het gemengd zangkoor Polyphonie. Tijd om te verkleden was er niet en daarom stond ik in militaire kleding met het stokje te zwaaien. Op zaterdag nam ik de bus naar Groningen, om daar op het orgel in de Martinikerk les te krijgen van Wim van Beek, de orgeldocent van het conservatorium. Op zondagmorgen na de kerkdienst repeteerde ik met het jeugdkoor van de baptistenkerk en in de namiddag stapte ik dan weer op de trein naar Harderwijk. Leuk om te vertellen is dat ik het verlovingsfeest met Ginie - ik leerde haar kennen tijdens een jeugddag van verschillende kerken in Vriescheloo – ook heb gevierd in het kazernegebouw. Je hebt ook nog in een kledingwinkel gewerkt? Je bent goed geïnformeerd. Even terug naar het begin. Ik ging naar de School Met De Bijbel in de Menistenlaan. Vervolgens naar de Mulo en het Gymnasium. Ik was voorzitter van de schoolvereniging Carpe Vesperum en hoofdredacteur van de schoolkrant, maar in klas vijf ben ik met school gestopt. Ik heb mijn ouders er wel verdriet mee gedaan, maar achteraf gezien heb ik een goede beslissing genomen. Ik heb er geen spijt van, anders had mijn leven er heel anders uitgezien. Ik heb in de opmaat naar de militaire dienst bij bloemist Tanja en bij Oostermoer (nu Avebe) in Gasselternijveen op het kantoor gewerkt. Na de militaire dienst heb ik in de kledingwinkel van Oving gewerkt. Ik heb mijn textielbrevetten gehaald en ik heb een cursus reclametekenen gevolgd. Vervolgens stond ik op de loonlijst van Groenewold met modewinkels in Appingedam en Ter Apel. Het bedrijf ging failliet en vervolgens heb ik samen met Chris Westen de modewinkel Westhouse opgericht tegenover het busstation aan de Beneluxlaan. En toen ben je in het onderwijs gerold? Klopt. Nadat ik in Assen mijn akte voor tekenen voorgezet onderwijs had behaald in 1975, heb ik gesolliciteerd op een baan als tekendocent op een school in Delfzijl. Toen ik dat in de kleedkamer na een volleybalwedstrijd vertelde aan mijn teamgenoot en directeur Luten van de Prinses Wilhelminaschool - later Comenius College en Noorderpoort - zei hij: waarom heb je niet bij mij gesolliciteerd? Om een lang verhaal kort te houden: ik heb daar tot mijn 61ste gewerkt. Als tekendocent en later ook als muziekdocent, want ik heb in Zwolle vervolgens mijn akte muziek in de wacht gesleept. Ik heb met veel plezier als docent gewerkt. Ik kreeg zelfs de 'grootste boefjes' aan het zingen. Ik heb in al die jaren nooit één onvoldoende gegeven op zangbeurten. Als een leerling geen talent had, maar wel inzet, dan kreeg ie minimaal een zes. Je hebt verschillende koren onder je hoede (gehad)? Inderdaad. Ik ben al 56 dirigent van het gemengd zangkoor Looft den Heer uit Muntendam en ik heb Polyphonie nu zo'n 45 jaar onder mijn hoede. Ik ben onlangs na dertig jaar gestopt met het dirigeren van het Christelijk Mannenkoor Stadskanaal. Ik ben ook nog dirigent geweest van een mannenkoor in Hoogeveen. Daarnaast was ik 25 jaar vaste organist en tweede dirigent van het Chr. Mannenkoor Asaf in Dedemsvaart.. Dirigent van dit koor was mijn grote vriend en leermeester Jan Zwanepol uit Kampen. Hij is helaas zeven jaar geleden overleden. Ik was dus veel avonden niet thuis. Achteraf denk je wel eens: waar heb je de tijd vandaan gehaald. Want er werd ook ook veelvuldig opgetreden. In binnen- en buitenland. We hebben prachtige concerten gegeven en we hebben heel veel kerken van binnen gezien. Ik ben ook leider en zanger geweest van het Stadskanaalster Mannenkwartet. We waren kind aan huis bij de Evangelische Omroep. Eén van de hoogtepunten was het concert in de hofkapel in Dillenburg ter gelegenheid van het 12,5 jarig regeringsjubileum van koningin Beatrix. Toen ik veertig jaar dirigent was, heb ik een Koninklijke onderscheiding gekregen. Ook vanwege mijn werkzaamheden als bestuurslid van het Ubbo Emmius Lyceum, de Oranje Nassauschool en de Provinciale Onderwijsraad. Je komt vaak in Wildlands in Emmen? Ginie en ik hebben twee kinderen en vijf kleinkinderen. Het jongste kleinkind is vijf jaar. We hebben een abonnement voor Wildlands en we gaan zo veel mogelijk met haar naar Emmen. Daar genieten we met volle teugen van. Ze houdt ons jong. Mensen vragen mij wel eens: hoe lang ga je nog door als dirigent? Een lastige vraag hoor. Het is nu nog veel te leuk om te stoppen, maar er komt ongetwijfeld binnen enkele jaren een moment dat ik ga zeggen dat ze op zoek moeten naar een nieuwe dirigent. Voorlopig niet.