Frans Elle en Trientje Zandstra uit Sellingen zijn 70 jaar getrouwd

SELLINGEN - Burgemeester Jaap Velema van de gemeente Westerwolde heeft een bezoek gebracht aan Frans Elle en Trientje Zandstra. Het echtpaar uit Sellingen was zaterdag 5 januari zeventig jaar getrouwd.

door Paul Abrahams

Frans Elle Zandstra is geboren op 4 september 1928 in Ellersinghuizen, een buurtschap onder de rook van het dorp Vlagtwedde en Trientje Wenning heeft het levenslicht aanschouwd op 12 juli 1928 in Roswinkel, maar is enkele jaren later verhuisd naar Harpel.

Het platina echtpaar kent elkaar van jongs af aan. Trientje komt regelmatig langs de woning van Frans Elle als ze bijvoorbeeld boodschappen gaat doen in Vlagtwedde. Ze zijn vijftien jaar als voor de eerste keer gezoend wordt. Op de ijsbaan in Harpel. Trientje kan niet goed schaatsen, hij heeft als wedstrijdschaatser regelmatig prijzen gewonnen - is in de buurt om haar vast te houden als ze dreigt te vallen.

De oorlog werpt een schaduw over het leven van de geliefden. De ouders van Trientje bieden veel onderduikers onderdak in de boerderij en daarom mag ze geen vrienden en vriendinnen uitnodigen om langs te komen. Bovendien vinden regelmatig huiszoekingen plaatsen. Altijd is er de angst dat de onderduikers ontdekt worden en dat de familieleden worden gearresteerd. Frans Elle werkt in de laatste jaren van de oorlog verplicht bij een boer over de grens met Duitsland.

Na vijf jaar verkering - het was soms net een knipperlicht verklapt Trientje - stappen Frans Elle en Trientje in het huwelijksbootje. Het jawoord wordt gegeven op 5 januari 1949 in het gemeentehuis in Sellingen. "Mijn ouders waren niet blij met het huwelijk", herinnert Trientje zich nog. "Ze vonden Frans Elle wel een leuke jongen hoor, maar ze hadden liever dat ik op de boerderij was gebleven om nog een paar jaar de handen uit de mouwen te blijven steken. Ik was een goede leerling, maar toen ik twaalf jaar was, mocht ik jammer genoeg niet doorleren. Hup thuis aan de slag, met elkaar aanpakken. Zeven dagen per week koeien melken, werken op het land en nog veel meer. Zo ging het in die tijd."

Het jonge paar vindt na de huwelijksvoltrekking zes jaar onderdak in de ouderlijke woning van de bruidegom. De ouders van Frans Elle runnen het bekende schildersbedrijf Zandstra dat al generaties oud is. In 1955 wordt het bedrijf verplaatst naar Sellingen. Later wordt de zaak uitgebreid met een winkel waar Trientje de scepter zwaait. "Alles ging op rekening. Om de zoveel tijd gingen we dan bij de klanten thuis afrekenen. Dat zorgde eerlijk gezegd nooit voor problemen. 99.9 procent van de rekeningen werd betaald. Wel moest je altijd met veel geld op zak weer terug naar huis. Dat kun je je eigenlijk niet meer voorstellen vandaag de dag."

Het schildersbedrijf Zandstra - in 2004 wordt het predicaat Hofleverancier in de wacht gesleept en de onderneming is vandaag de dag in Stadskanaal gevestigd - heeft het altijd druk gehad. "We waren aan het werk in onder meer Emmen, in Ter Apel, maar ook in Gieten. En altijd alleen maar complimenten. Ja, we hebben ook vroeger wel eens last gehad van een overspannen arbeidsmarkt zoals nu. Konden we met geen mogelijkheid geschikte medewerkers vinden."

Naast het runnen van een schildersbedrijf heeft Frans Elle uiteenlopende werkzaamheden verricht. Boer, garagehouder, veehandelaar en ga zo nog maar even door. "Het was een werkzaam leven", mijmert hij. "Op vrijdag bij het krieken van de dag naar de veemarkt in Zwolle en 's middags weer op tijd terug in Sellingen om de loonzakjes aan het personeel uit te delen. Mooie tijden hoor. En altijd veel mensen over de vloer. Ook nu nog staat de deur voor iedereen open om even gezellig te komen kletsen."

Het echtpaar heeft drie kinderen, zeven kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. Met veel plezier blikken ze terug op de dansavonden bij Jan Beijering, het bal voor getrouwden. Trientje was lid van de gymnastiekvereniging en van de plattelandsvrouwen en Frans Elle heeft het voetbalshirt gedragen van Westerwolde en Sellingen. Ook was hij een trouw supporter van FC Groningen. Met een dorpsgenoot naar het voetbalstadion in Stad en op de terugreis steevast eten bij Van der Valk. Mooie herinneringen. "En we zijn een keer tweede geworden op een bedrijfsvoetbaltoernooi van de gemeente Vlagtwedde", glundert Frans Elle. "Maar dat kwam omdat je altijd schilders hebt aangenomen, die ook goed konden voetballen", grapt Trientje die de geuzennaam Speedy Gonzales draagt. Omdat ze altijd zo hard achter de rollator door het dorp wandelt.

"We genieten elke dag van het leven en we kunnen na zeventig jaar nog steeds door één deur. Natuurlijk zijn er wel eens woorden, maar we gaan nooit zonder ruzie naar bed. En het mooie is: we hebben elkaar na al die jaren nog steeds veel te vertellen."