Hemd van het lijf met Patrick Ensing

STADSKANAAL - Medewerker Rie Strikken van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek en Westerwolde het hemd van het lijf.

In aflevering 55 is het de beurt aan Patrick Ensing uit Stadskanaal

Wanneer ben je geboren?

"Op 27 augustus 1974. In Nieuw Buinen. Twee jaar later kreeg ik een zusje, Monique. Mijn moeder was verkoopster, onder andere bij Santing. Vader was automonteur. In 1976 verhuisden we naar Stadskanaal. Aan de Semsstraat was mijn vader een eigen autobedrijf begonnen. Daarin heeft mijn moeder volop meegewerkt. Ze deed de boekhouding, het tankstation en zorgde dat alles er altijd spic en span uitzag. Van vroegere klanten hoorde ik dat ze blij verrast waren als bij de aflevering van hun nieuwe auto of occasion een mooi boeket bloemen op de hoedenplank lag. Dat was haar idee, toen was dat nog niet gebruikelijk.

Uitdagingen

Van huis uit waren we katholiek, dus het was vanzelfsprekend dat ik naar de Willibrordschool ging. In Musselkanaal ging ik naar de LTS, afdeling Autotechniek. Na nog een jaar Werktuigbouwkunde ben ik overgestapt naar de vierjarige MTS Autotechniek in Groningen.

Maar ik wou absoluut niet in het gespreide bedje bij pa! Mijn passie lag bij computers, elektronica en muziek.

Op mijn twaalfde kreeg ik van een oom een pc'tje, zo één met een cassettebandje. Daar kon ik naar hartenlust mee experimenteren en programmeren. Voor die tijd, 1986, was dat heel bijzonder. Het computervirus heeft mij toen te pakken gekregen en tot op de dag van vandaag nooit weer losgelaten.

Van mijn ouders had ik al op jonge leeftijd een keyboardje gekregen. Ik heb nooit les gehad. Niet omdat dat niet mocht, maar ik wou het zelf ontdekken, mezelf aanleren. Ik speel dus ook niet van noten, alleen akkoorden. Dat is mijn manier en zo heb ik er ontzettend veel plezier aan. Maar ik kwam er wel achter dat ik van de muziek niet zou kunnen leven en het gespreide bedje bij pa was wel erg verleidelijk. Zodoende ben ik na de MTS toch in de zaak gegaan. Op zich waren er ook wel uitdagingen, zoals de nieuwbouw en verhuizing van het bedrijf in 1999. En in mijn vrije tijd was ik druk met computers en muziek. In de kerk begeleid ik een koor op de piano en al twintig jaar zit ik in allerlei bandjes. Sinds 2015 speel ik keyboard bij 'Van ’t Knoal'. Met Klaas Beikes, Ronald Vissering en Leo Vissering spelen we covers, luistermuziek én, vooral, zelf geschreven Groningstalige liedjes. Aanstaande zaterdag, 9 maart, spelen we op het Grunneger Laidjesfestival in het Der Aa-theater in Stad. De winnaar mag een week later, 16 maart, optreden op 'De Dag van de Grunneger Toal', een groots streektaalevenement in 'meertmoand streektoalmoand'.

Liefde op het eerste gezicht

"In 2000 heb ik Ingeborg ontmoet."

Ingeborg Ensing: "Het was liefde op het eerste gezicht." Aan de eettafel heeft zij tot dat moment het gesprek aandachtig gevolgd, nadat ze uw verslaggever royaal voorzien heeft van overheerlijk gebak. Zelf nemen ze niet, omdat dat niet in hun voedingspatroon past, zoals ze later zullen vertellen. Koffie nemen we wel alle drie.

Uw verslaggever kende Patrick vroeger als een ietwat verlegen, introverte jongen. Zij is aangenaam verrast door de verandering die er kennelijk in hem heeft plaatsgevonden. Tegenover haar zit een blijmoedig, spraakzaam mens, een man die duidelijk heel goed in zijn vel zit. Ze vraagt: "En Patrick, was het bij jou ook liefde op het eerste gezicht?"

Patrick en Ingeborg kijken elkaar liefdevol aan en hij antwoordt volmondig: "Ja. Maar dat durfde ik nog niet zo te tonen."

Ingeborg: "Een gemeenschappelijke vriend en ik kenden elkaar van de cursus Algemene Ondernemers Vaardigheden, wat vroeger middenstandsdiploma was. Bij hem thuis hebben Patrick en ik elkaar een keer ontmoet. Het was van beide kanten meteen raak. Aan die vriend heeft hij mijn telefoonnummer gevraagd. Hij belde mij om te vragen of we iets samen konden ondernemen. We deden veel leuke dingen, we gingen uit eten, naar de film, naar een autobeurs. Hij durfde zijn gevoelens nog niet zo te uiten, maar van lieverlee kwam dat wel. In 2001 zijn we samen op vakantie geweest. Ik woonde op mezelf en vanaf 2002 bleef Patrick vaker bij mij. In 2004 zijn wij gaan samenwonen."

Zuinig op het lijf

Patrick: "In 2011, toen pa met pensioen ging, is het bedrijf verkocht. Ik bleef er wel werken, maar de gemoedelijke cultuur, zoals wij die gewend waren, veranderde en ik had het er niet meer echt naar de zin. Achteraf zou ik mezelf nog met terugwerkend kracht een schop onder de kont willen geven. Ik had weg moeten gaan, maar durfde de onzekerheid niet aan, het was inmiddels ook volop crisis.

Daar komt bij dat mijn zus, met wie ik heel close was, in 2011 overleed. Daardoor ben ik heel anders tegen het leven aan gaan kijken. Sinds 2006 was ik al serieus met sport begonnen, maar na het overlijden van Monique raakte ik er steeds meer van overtuigd dat een gezond lijf en een goed leven, niet vanzelfsprekend zijn. Je moet er zuinig op zijn en er goed voor zorgen.

Voordien gaf ik nogal gauw toe als er een reden was om niet te gaan sporten. Nu doe ik dat nooit meer. Ik ben in 2011 begonnen met twee uur sporten in de week, nu is dat zo’n 5 uur, verdeeld over drie avonden in de week. Ook ging ik me verdiepen in goede voeding. Op mijn auto was ik altijd zuinig, daar kwam goede brandstof in om de motor optimaal te laten presteren, maar in mijn lijf stopte ik te vaak junkfood. Met die aandacht voor goede voeding ben in een paar jaar tijd, tot 2017, zo’n 50 kilo afgevallen.

Carrière switch

Via Sportstudio Caroline, waar ik al jaren kom, ben ik in aanraking gekomen met de 3care methode. Sinds een half jaar volg ik dat en daar ben ik ontzettend enthousiast over. Ook Ingeborg doet eraan mee. Het is een principe van vasten en celvernieuwing door een gezond voedingspatroon.

Ingeborg: "We hebben een map met instructies en recepten. Ik hou me daar consequent aan. Het is niet alleen heel goed te doen, het is gewoon erg lekker. En Patrick heeft naast aardigheid aan het eten, ook plezier aan koken. Als het niet zo druk is op het werk belt ie soms spontaan op en zegt dat ik die avond niet hoef te koken, dat hij dat wel doet."

Patrick: "Er moest even weer wat gebeuren. De laatste anderhalf jaar waren er wat kilootjes bij gekomen, omdat ik nu vooral zittend werk heb. In 2017 heb ik namelijk eindelijk het lef gehad om weg te gaan bij de garage. Ik kreeg de kans om alsnog van mijn passie naast de muziek, namelijk computers, mijn werk te maken. Bij Cloudteq heb ik een helpdesk functie en voor klanten op locatie los ik kleine problemen op. De omgang met mensen vind ik hartstikke leuk. En we hebben een fijn, hecht team waar het de hele dag over bijna niets anders dan computers gaat.

Ik ben zo ontzettend blij dat ik toch nog die carrière switch gemaakt heb!

Ingeborg: "In juli 2017 is Patrick bij Cloudteq gaan werken. In september zijn we getrouwd."

Patrick, lachend: "Om van het gezeur af te zijn. Mij maakte het niet uit, maar Ingeborg wou al jaren graag trouwen. Ik dacht dan heb ik de belangrijkste dingen in mijn leven op orde: de muziek, computers en Ingeborg."

Ingeborg, minzaam lachend: "Ik weet dat hij het bedoelt in omgekeerde volgorde."

Patrick, met een lieflijke blik op zijn vrouw: "Ja. Daar kun je zeker van zijn."

Rie Strikken