Column Rie Strikken: Moudertoal in meertmoand

Zeg tegen een Amsterdammer dat je duidelijk hoort waar hij vandaan komt, en zijn kin gaat omhoog, de borst vooruit en met een zelfverzekerde brede grijns zal hij trots antwoorden: "Ja hè!"

Zeg tegen een Groninger dat je duidelijk hoort waar hij vandaan komt en hij zal in een reflex de hand voor zijn mond slaan, zijn schouders laten hangen en met zijn blik op het plaveisel gericht stamelen: "Nee toch?

Onlangs waren wij in Enschede. Mooie stad. Ik was er nog nooit geweest. Op de route naar onze bestemming hoorden wij her en der gezellig Tukkers keuvelen. Dat kan ik heel aardig volgen, want op Facebook heb ik 'Twents dialect'. Ik ben dol op droge humor en veel droger dan de Twentse vind je ze niet. Nou vooruit, ééntje dan: Herman Finkers, getooid met hippie-lang-haar-pruik zegt tegen zijn buurman aan de bar: "Hier in ’t doarp wearkn wiej ’n heeln karnaval op vriejdag of." Buurman: "Ooh." Finkers: "Joa, want dan he’w nog wat an’t wekneande." Kostelijk. Vind ik.

We passeerden het prachtige stadhuis en haastten ons naar bestemming Grote Kerk om er achter te komen dat wij zes kwartier te vroeg waren voor het concert! MijnBetereHelft keek mij schaapachtig aan en zei dat hij stellig meende dat de aanvangstijd 19.15 uur was. Ik geloofde er helemaal niets van, verdacht hem van een nieuwe tactiek. Toegegeven, door mijn getreuzel komen we vaak net wel of net niet op tijd. Dat is hem een gruwel, hij is liever tien minuten te vroeg.

Maar het begon te schemeren en te miezeren, we hadden de paraplu's in de auto laten liggen en met het vooruitzicht van devote Engelse renaissancemuziek besloot ik er op dat moment niet dieper op in te gaan. In plaats daarvan keek ik om me heen en zag dat de Oude Markt een prachtig horecaplein was. Op een gevel stond met koeienletters: Ik zit even bij Moeke. "Kom", zei ik tegen MijnBetereHelft. "Laten we bij Moeke wat drinken. In het gezellige grand café hoorden we een uur lang fiftyfifty Tukkers en Nederlands. Ook jonge gezinnen en jeugd babbelden er gemoedelijk in hun moerstaal op los.

De tegenstelling met het vanBeresteyn theater in Veendam, drie dagen later, had niet groter kunnen zijn.

Tijdens het Bosklopper Gala werd het mooiste Groningstalige lied van 2018 bekend gemaakt.

De jongbelegen rockers van de formatie Nulviefteg wonnen met het nummer 't Leed is leden. Behalve op het podium heb ik geen Gronings horen spreken, niet in de foyer, noch aan de bar.

Het is meertmoand streektoalmoand mensen. Zullen we eens onmeunig ons best doen om onze moedertaal in ere te houden? Op 16 maart is de Dag van de Grunneger Toal. In de bibliotheken is het MOI- magazine gratis verkrijgbaar. Er is van alles te doen. Wat die Tukkers kunnen dat kunnen wij ook. Tjeu. Tot volgende moand.

Rie Strikken