Hemd van het lijf met Trijnie van der Veen uit Roswinkel

Emmen

In de rubriek ‘Hemd van het lijf’ vraagt redacteur Paul Abrahams inwoners van de Kanaalstreek het hemd van het lijf. Deze keer Trijnie van der Veen uit Roswinkel.

door Paul Abrahams

Waar ben je geboren? Ik ben op 2 maart 1967 geboren in het Scheper ziekenhuis in Emmen. Ik heb 42 jaar gewoond in Nieuw-Weerdinge. Zo'n acht jaar geleden ben ik samen met Geert-Evert en de twee dochters verhuisd naar Roswinkel. We wonen echt op de rand, er zit alleen een sloot tussen Nieuw-Weerdinge en Roswinkel. Ik ben naar de Huishoudschool gegaan in Emmen en heb daarna een MBO opleiding gevolgd. Ik heb schoonmaakwerkzaamheden verricht in het verpleeghuis De Horst in Emmen en daarna ben ik aan de slag gegaan als kok in De Horst. Ben er altijd blijven hangen. Ik werk er nu zo'n 32 jaar. Begin deze maand was ik 28 jaar getrouwd. Je gaat heel wat anders doen? Dat kun je wel zeggen. Met ingang van 1 januari 2018 ben ik de nieuwe huurder van hotel 't Middelkamp in Roswinkel. Ik werk nog met de kerstdagen in De Horst en daarna begin ik aan een nieuw avontuur. Ik word receptionist, kok, nachtportier en schoonmaakster van een hotel. Hoe cool is dat? Ik werd onlangs benaderd door eigenaar Herman van der A, of ik interesse had om zijn werkzaamheden voort te zetten. Natuurlijk heb ik daar wel even lang over moeten nadenken. Ik heb een vaste baan voor zestien uur in De Horst en dat werk doe ik met heel veel plezier met fijne collega's die ik zeker ga missen. Uiteindelijk heb ik na overleg met mijn gezin de knoop doorgehakt. Zo'n kans krijg je niet vaak in de schoot geworpen. In eerste instantie heb ik een huurcontract voor een jaar getekend en neem ik een jaar onbetaald verlof. Je kent Herman van der A goed? Zeker. Ik speel al zo'n dertig jaar toneel bij NiWeTo in Nieuw-Weerdinge en onze uitvoeringen vinden plaats in Theater De Noorderbak in Roswinkel dat naast het hotel is gevestigd. Herman is ook onze regisseur (geweest) en we kennen elkaar door en door. Ik help tijdens voorstellingen in De Noorderbak ook in de bediening en daarnaast kook ik al vier jaar voor de gasten van het hotel. Ik ken het bedrijf dan ook van binnen tot buiten. Toch was ik best wel verrast toen ik het aanbod kreeg om het hotel te huren. Maar het geeft een goed gevoel dat ie veel vertrouwen in mij heeft. Het hotel met zes kamers en twee appartementen loopt sinds jaar en dag als een tierelier. Het bezettingspercentage is ongekend hoog. Bijna alle weekenden zijn volgeboekt en ook door de week is 't Middelkamp een geliefde locatie om te overnachten. Van toeristen tot medewerkers van bedrijven die een langdurige klus in de regio moeten uitvoeren. Heel divers dus. Werken in de horeca is lange dagen maken Ik weet het. Dat begint 's morgens in alle vroegte met het verzorgen van het ontbijt. Daarna moeten de kamers worden schoongemaakt en moeten de voorbereidingen voor het diner worden getroffen en ga zo maar even door. Vanzelfsprekend moet in geval van calamiteiten ook 's nachts iemand aanwezig zijn. Er wordt een ruimte ingericht waar ik kan slapen. Op dit moment zijn we aan het verbouwen. Het is de bedoeling dat de gasten inpandig in het hotel gaan ontbijten en dineren en 's avonds gezellig in de lounge kunnen zitten. Want ook Theaterboerderij De Noorderbak waar de maaltijden werden geserveerd is namelijk verhuurd. Maar daar heb je al eerder over geschreven in deze krant. Heb je straks nog tijd voor hobby's? Natuurlijk. Ik blijf sowieso toneelspelen, dat is mijn lust en mijn leven. Het is voor mij een uitlaatklep. Bij NiWeTo, in de revue van Herman van der A en ook speel ik soms gastrollen bij andere verenigingen in geval van ziekte. Toneelspelen is zo leuk! De ene keer kruip je in de huid van een escortdame of een grootmoeder, dan weer van een reisleidster of van een onnozele dochter. Ik ben altijd wel aanwezig. Als ik op het toneel sta, dan gebeurt er wel wat. Vaak speel ik over the top. Heerlijk om te doen. Daarnaast ga ik regelmatig met de dochters op pad naar een concours hippique, want we hebben ook paarden. Moet je die mannen eens zien kijken als ik de auto met trailer zo één, twee, drie achteruit op de plek van bestemming parkeer. Verder kweekt Geert-Evert Zuid-Amerikaanse parkieten. En ja, ik geef ze wel eens water.

Auteur

Paul Abrahams