Tonny Weisbeek en Mina Mooibroek van De Baldakijn gaan met pensioen

Ter Apel

Tonny Weisbeek uit Gasselternijveenschemond en Mina Mooibroek uit Stadskanaal nemen vandaag - woensdag 13 juli - afscheid van SBO De Baldakijn in Stadskanaal.

door Paul Abrahams

De twee vrouwen hebben hun 65ste verjaardag enkele maanden geleden al gevierd. In opmaat naar de laatste werkdag op de speciale school voor basisonderwijs aan de Vlaanderenlaan is afgelopen maandag een personeelsuitje naar Schiermonnikoog gehouden. Tonny is begonnen als juf van klas 1 van de Neuteboomschool. "De school was door de uitbreiding van de fabriek van Philips uit haar jasje gegroeid en daarom werd aan de Brummelkant een dependance in gebruik genomen. Na vier jaar ben ik gestopt met werken, vanwege een blijde gebeurtenis. Het was toen - in tegenstelling tot vandaag de dag - niet gebruikelijk dat je bleef doorwerken." In 1981 is ze teruggekeerd in het onderwijs. Ze ging aan de slag aan de LOM school de Stijgbeugel. "Ik heb bewust de overstap gemaakt van regulier onderwijs, naar speciaal onderwijs. Les geven aan kinderen die om wat voor reden dan ook zijn vastgelopen op de reguliere basisschool - 'ze zitten hier niet omdat ze last van zweetvoeten hebben - heeft me altijd geboeid. Daar ben ik door gegrepen." Vanaf 2003 staat ze voor de klas van De Baldakijn. De school is ontstaan na de fusie van De Stijgbeugel, de Berkenschool en de M.R. Groenewegeschool. "Ik heb altijd met veel plezier les gegeven, de laatste jaren aan de leerlingen van groep zeven. Ik heb kunnen samenwerken met fijne collega's. Ik had eerder willen en kunnen stoppen, maar ik heb er telkens maar weer een jaartje aan vastgeknoopt. Nu is het mooi geweest. Ik ga genieten van het tuinieren, reizen en van de kleinkinderen." Mina zet eveneens een punt achter haar loopbaan. Als administratief medewerker was ze de spin in het web van de school. "Manusje van alles, Haarlemmerolie", steken de collega's de loftrompet over haar. "Ik ben begonnen in 1997 op De Stijgbeugel", blikt ze terug. "In eerste instantie twee dagdelen. Dat is langzaam maar zeker uitgebreid naar vijf dagen. De laatste tijd werkte ik 2,5 dag in de week. Ook ik heb de fusie meegemaakt. Ik heb hier altijd met plezier gewerkt. Het was een veelzijdige baan. Van contacten met ouders en leerlingen tot het notuleren van de vergaderingen en het bestellen van de tandenborstels voor de kinderen. En nog veel meer." In een zwart gat vallen gaat niet gebeuren, benadrukt Mina. "Ik heb genoeg hobby's. Tennissen, lezen, reizen en ik heb tien kleinkinderen."

Auteur

Paul Abrahams