Na vijftien jaar wachten bouwen aan een toekomst

Ter Apel

Solmaz Aliyeva (63 jaar) en haar 28-jarige zoon Anar uit Azerbeidzjan mogen definitief in Nederland blijven. Nog deze maand krijgen zij hun verblijfsvergunning.

door Paul Abrahams

Dat meldt Catharina Woortman uit Stadskanaal die zich het lot heeft aangetrokken van moeder en zoon die vijftien jaar geleden naar Nederland zijn gevlucht. Na een verblijf van ruim twee jaar in het asielzoekerscentrum in Harlingen werd het tweetal 12,5 jaar geleden overgeplaatst naar het asielzoekerscentrum in Musselkanaal. "Solmaz werkt sinds drie jaar als vrijwilliger in boetiek Armslag in Stadskanaal", vertelt het voormalige raadslid van de PvdA. Zij is initiatiefnemer van de boetiek, is voorzitter en medewerker. "Daar leerde ik haar kennen en kreeg ik te horen dat ze al jarenlang in onzekerheid leeft. Het is toch vreselijk dat zo lang wordt gesold met mensen. Waarom kan niet eerder een besluit worden genomen? Dan weet je tenminste waar je aan toe bent." In de afgelopen tijd heeft de sociaal bewogen Catharina veel tijd en energie gestoken in het begeleiden van moeder en zoon. Zowel Solmaz als Anar kampen met veel fysieke problemen als gevolg van de stress. Anar lijdt bovendien aan een ernstige vorm van suikerziekte. "We hebben een handtekeningenactie gehouden, we hebben ingesproken tijdens de raadscommissie op het gemeentehuis en we hebben leden van de Tweede Kamer bestookt met brieven. Ook hebben we vaak contact opgenomen met de provincie Groningen. Wat nu de doorslag heeft gegeven, weten we niet. Maar het belangrijkste is dat moeder en zoon in Nederland mogen blijven. Er zijn heel wat tranen gevallen, toen de advocaat belde. Van opluchting en van blijdschap. Het kippenvel stond op de armen. Wat ze hebben meegemaakt, dat gaat niet in de koude kleren zitten. Dat heeft diepe sporen achtergelaten. Heel veel mensen in haar omgeving hebben dan ook intens meegeleefd. Met name Solmaz was zo moe van het leven. Het had allemaal niet veel langer moeten duren." Zodra de laatste formaliteiten zijn afgehandeld, kunnen Solmaz en Anar een nieuwe weg inslaan. Na vijftien jaar lijdzaam afwachten, kunnen ze eindelijk gaan bouwen aan een toekomst. Om te beginnen gaan ze een aanvraag indienen voor een huurwoning bij Lefier. Ze willen graag in Stadskanaal wonen, in de buurt van vrienden. En Anar wil gaan studeren aan de Hanzehogeschool in Groningen. "Ik wil graag voedingsdeskundige worden", vertelt Anar die net als zijn moeder heel goed Nederlands spreekt. De reden van de vlucht naar Nederland Het islamitische Azerbeidzjan raakte in conflict met het christelijke Armenië om de provincie Nagorno-Karabach. Solmaz - half Armeens en christelijk opgevoed - leefde in het hol van de leeuw in Azerbeidzjan. In 1990 werd ze met haar man neergestoken op straat en zes jaar later werd het huis opgeblazen. In 2001 werd ze ontvoerd door vier mannen en vervolgens mishandeld en verkracht. Vervolgens werd het besluit genomen om naar Nederland te vluchten. Meer informatie is te bekijken op de reportage van Jan Bresters van de lokale omroep: https://youtu.be/KUqkDrd5H8g    

Auteur

Paul Abrahams