Zes mille voor Deddy Kruize, de Knoalster van het Jaar

Ter Apel

Deddy Kruize zit niet vaak om woorden verlegen. En ze heeft door haar werkzaamheden op de Africa Mercy het nodige meegemaakt.

door Paul Abrahams

Vorige week moest ze even slikken, toen ze een cheque van bijna 6000 euro in ontvangst mocht nemen. De cheque werd in de werkkamer van burgemeester Baukje Galama aangeboden door Hans Banus van het actiecomité Deddy Kruize. Op uitnodiging van de burgemeester kwam de 'Knoalster van het jaar' - ze heeft een paar weken verlof - een kopje koffie drinken. Ze heeft haar huis in Stadskanaal verkocht en ze heeft haar vaste baan als operatiekamer-assistente in het Refaja opgezegd om twee jaar als vrijwilliger te gaan werken op het grootste particuliere hospitaalschip ter wereld waar kinderen en volwassenen gratis worden geopereerd. Ze krijgt geen salaris, ze moet zelf haar reiskosten betalen en de verblijfkosten op het schip. Vijfentwintig euro per dag. In januari werd ze met voorsprong verkozen tot Knoalster van het jaar. De verkiezing is georganiseerd door de Kanaalstreek, de leukste krant in de regio. In de afgelopen weken zijn allerhande acties gehouden om Deddy financieel te ondersteunen. Leerlingen hebben statiegeldflessen ingezameld, er zijn wandelingen gehouden, er zijn gedichtenbundels verkocht en serviceclubs hebben een bijdrage overgemaakt. En nog veel meer. "Ik had niet verwacht dat we zo'n hoog bedrag zouden inzamelen", blikt Hans Banus terug. "Ik kreeg spontaan mensen aan de deur die een tientje kwamen brengen. Ik heb enkele uren voordat de cheque werd uitgereikt twee keer een nieuw exemplaar moeten uitprinten. Een school gaf de opbrengst van de statiegeldflessenactie door en een uur later werd nog een briefje van 20 euro afgegeven. De verwachting is dat het eindbedrag nog wat hoger wordt, er zijn enkele toezeggingen gedaan." "Ik heb mijn hart verloren aan Afrika", vertelt Deddy aan burgemeester Baukje Galama. "De werkzaamheden die we aan boord met elkaar uitvoeren geven kinderen en volwassenen weer een kans. Kinderen met een hazenlip worden uitgestoten, maar kunnen na een simpele operatie weer naar school, tellen weer mee. Volwassenen met grote tumoren in het gezicht hebben na de operatie weer een toekomst. We maken lange dagen, maar de blijdschap na een geslaagde ingreep maakt alles goed." De operatiekamer-assistente werkt met artsen uit de hele wereld. "Ik leer elke dag", benadrukt ze. "We voeren operaties uit die in Nederland niet worden uitgevoerd. Omdat patiënten in ons land veel eerder op de operatietafel liggen." Op 24 juni vliegt Deddy naar Texas waar ze een aantal trainingen gaat volgen. Het hospitaalschip - een voormalige veerboot met platte bodem - heeft Benin inmiddels verlaten en ligt aangemeerd in Las Palmas voor groot onderhoud. Daarna wordt koers gezet naar Kameroen. Ook daar gaat Deddy een jaar lang de handen uit de mouwen steken. "De kans is zeer groot dat ik na twee jaar mijn contract ga verlengen", verklapt Deddy. "Ik vind het fijn om thuis te zijn bij mijn familie, maar al die honderden vrijwilligers - van schoonmaker tot arts en van kok tot technisch specialist - op het schip, dat voelt ook als familie. Ondanks het gebrek aan privacy en comfort, kan ik eigenlijk niet wachten om terug te keren naar het schip. De Africa Mercy, dat voelt als thuis komen."      

Auteur

Paul Abrahams