Hemd van het lijf met deze keer Sinterklaas

STADSKANAAL

In de rubriek ‘Hemd van het lijf’ deze keer een bijzonder interview. Redacteur Paul Abrahams gaat in gesprek met niemand minder dan Sinterklaas.

door Paul Abrahams

Welkom in Nederland. Heeft u een goede reis gehad? Dat gaat wel. Ik merk toch dat ik weer een jaartje ouder ben geworden. Het valt niet mee hoor zo'n lange reis op Pakjesboot 12. Ik ben altijd weer blij als we de Golf van Biskaje achter de rug hebben. Het kan daar echt spoken weet je. De Pieten die vaker in Nederland zijn geweest, zijn inmiddels wel gewend aan de ruwe zee, maar de jonkies zien echt groen en geel. En sommigen blijven dat wel een maand lang. Je moet eens weten hoeveel Pieten over de reling hangen en moeten overgeven. Maar dat moet je eigenlijk maar niet opschrijven. Hoe was de ontvangst in Dokkum? Eerlijk gezegd maakt het me niet uit waar ik word verwelkomd. Het is altijd groot feest. Ik word daar heel blij van. Fijn dat de kinderen die niet zelf aanwezig zijn, de intocht toch kunnen zien via de tv. Wist je dat mijn intocht de grootste live-productie is van de Nederlandse televisie. Vorig jaar hebben zo'n twee miljoen mensen gezien hoe ik in Maassluis aan wal ben gestapt. Ik ben - hoewel ik al heel erg oud ben - nog steeds een kijkcijferkanon. U bent zaterdagmiddag meteen naar Stadskanaal en Ter Apel vertrokken? Klopt. Dat is altijd wel even stressen hoor. Je weet namelijk dat heel veel kinderen staan te wachten en veel tijd is er niet om de afstand te overbruggen. Gelukkig lukt het elk jaar weer om op tijd te zijn. Groot compliment aan mijn Pieten die telkens weer een puike prestatie leveren. Zonder mijn Pieten lukt het niet. Vroeger niet en nu zeker niet. Dokkum is ook iets dichterbij dan Maassluis vorig jaar. Maar als ik al die jongens en meisjes enthousiast liedjes hoor zingen, dan valt alle spanning van me af en dan geniet ik met volle teugen. Wat is eigenlijk uw lievelingslied? Oei, dat is wel een moeilijke vraag hoor. Er zijn namelijk zoveel leuke Sinterklaas liedjes geschreven. Dan kies ik toch voor Zie ginds komt de stoomboot, op de voet gevolgd door Daar wordt aan de deur geklopt en Sinterklaas kapoentje. En Oh kom er eens kijken is ook een heel mooi lied. En dan vergeet ik helemaal Hoor, wie klopt daar kinderen. Wat erg, ik kan gewoon niet kiezen. Wat staat in het Grote Boek geschreven? Dat is misschien wel het grootste geheim in Nederland. Ooit heeft de ICT Piet gevraagd om de geschreven tekst te digitaliseren, maar daar heb ik geen toestemming voor gegeven. Voor je weet ligt de informatie over Jan, Hendrik, Margriet en Sofia op straat. Dat kunnen we dus niet hebben. Ik heb nu een Piet die het Grote Boek dag en nacht bewaakt. Zijn alle pakjes inmiddels in Nederland? Nog niet alle Pakjesboten zijn aangemeerd. Er is een konvooi van een paar handenvol schepen onderweg naar Nederland. Er moet heel wat gebeuren, want we hebben stapels verlanglijstjes gekregen. En je moet niet vergeten: bij elk cadeau moet een gedicht worden geschreven. Mijn Dicht Pieten hebben zere vingers van het schrijven. In Pakjesboot 12 hebben we de kleine cadeautjes vervoerd die we aan de kinderen geven die een schoen hebben gezet. Ik kan me nu al verheugen op die prachtige tekeningen die de Pieten mee terug nemen en ook bij Americo loopt het water uit zijn mond als ie denkt aan al die heerlijke wortelen. Waar slaapt u tijdens uw verblijf in Nederland? Dat is iedere avond een verrassing voor mij. Elk jaar worden door hele aardige mensen - verspreid over het land - slaapplekken aangeboden. Eén van de Pieten regelt de overnachtingen. De ene keer slapen we in Emmen, dan weer in Arnhem, Rotterdam of Maastricht. Ik ben met weinig tevreden. Een kapstok voor mijn mantel, een plank voor de mijter en voor mijn tandenborstel en een harde matras. Meer heb ik eigenlijk niet nodig.    

Auteur

Paul Abrahams