Hemd van het lijf met Piet Wolters uit Gasselternijveen

GASSELTERNIJVEEN

Redacteur Paul Abrahams van de leukste krant in de regio vraagt elke week een inwoner van de Kanaalstreek het hemd van het lijf.

door Paul Abrahams

In aflevering negen is het de beurt aan Piet Wolters uit Gasselternijveen. Wanneer ben je geboren? Op 16 augustus 1953 in Klazienaveen onder de rook van Emmen in Zuidoost-Drenthe. We waren thuis met vijf kinderen, vier jongens en een meisje. Ik voetbalde bij de zaterdagclub Klazienaveen en van jongs af aan wilde ik profvoetballer worden. Ik speelde op het middenveld, had een goede pass in de benen, maar al snel werd duidelijk dat die wens niet in vervulling zou gaan. Sportjournalistiek leek me ook wel leuk. En dan verslag doen van het WK voetballen in een ver warm land. Mijn decaan op school vond dat eerlijk gezegd niet zo'n goed idee, want eigenlijk was ik een verlegen ventje. Uiteindelijk ben ik in het onderwijs beland. Ik heb gestudeerd aan de Christelijke Pedagogische Academie in Emmen. Na de militaire dienst was het een lastige periode om een baan te vinden in het onderwijs. Ik was daarom aan het klussen bij mijn zwager om toch nog wat geld te verdienen. Ik kwam terug van vakantie en toen vertelde mijn moeder dat ik direct contact moest opnemen met het arbeidsbureau. Er werd namelijk met spoed een onderwijzer gezocht voor 't Kompas in Gasselternijveen. Het gesprek - in de laatste week van de zomervakantie - was gepland op de avond dat ik met Klazienaveen een oefenwedstrijd moest spelen tegen DVC '59 uit Nieuw-Dordrecht. Ik stond echt in dubio, want ik wilde mijn basisplaats niet verspelen in de voorbereiding op de competitie. Toch ben ik na zachte aandrang van mijn ouders afgereisd naar Gasselternijveen. Er waren twee kandidaten, uiteindelijk is voor mij gekozen. Je bent toen verhuisd naar Gasselternijveen? Ik heb een jaar lang elke dag gependeld tussen Klazienaveen en Gasselternijveen. Ik bleef ook gewoon voetballen in mijn geboortedorp. Vervolgens ben ik verhuisd naar Gasselternijveen. Ik werd benaderd door een bestuurslid van SJS of ik in Stadskanaal wilde komen voetballen. SJS en Klazienaveen speelde tegen elkaar in de competitie en blijkbaar hebben ze gehoord dat ik de club ging verlaten. Ik heb ook bij SJS een hele fijne tijd gehad. Ik kijk daar met veel plezier op terug. We speelden destijds op een redelijk hoog niveau. Als ik oud-ploeggenoten tegen het lijf loop, wordt steevast gesproken over het feit dat ik altijd met een hagelwitte broek van het veld stapte. In tegenstelling tot veel andere spelers die de ene na de andere sliding maakten. Ik volg de resultaten van zowel Klazienaveen als SJS nog steeds op de voet. De clubs zitten wat dat betreft diep in mijn hart. Overigens hebben we nog bijna 10 jaar in Barger-Compascuum gewoond, daar liggen de roots van mijn echtgenote die kleuterjuf was. Elke dag heen en weer reizen tussen woon- en werkplek. Daarna zijn we wederom teruggekeerd naar Gasselternijveen. Uiteindelijk heb ik bijna 36 jaar gewerkt op 't Kompas. Je bent zoals ze het zeggen een bezige bij Mijn valkuil is dat ik heel moeilijk nee kan zeggen. Ik ben onder meer voorzitter geweest van de jeugdcommissie en van het bestuur van de voetbalvereniging Gasselternijveen. Verder was ik ouderling en voorzitter van de kerkenraad. Sinds vorig jaar ben ik KNVB ambassadeur voor de gemeente Aa en Hunze. Het is de bedoeling dat ik regelmatig de clubs ga bezoeken en mijn oor ten luister leg. Een soort schakel tussen KNVB en voetbalverenigingen om de relatie te verbeteren. Daarnaast ben ik coördinator van Stichting Leergeld en van Humanitas. Het had niet veel gescheeld of ik was raadslid geweest voor de PvdA in de gemeente Aa en Hunze. Ik stond op plek vijf van de kandidatenlijst en kwam een handjevol voorkeurstemmen tekort om een zetel in de wacht te slepen. Achteraf gezien heb ik wat de politiek betreft een verkeerde keuze gemaakt. Ik ben inmiddels overgestapt naar Gemeentebelangen. Ik sta op plek tien van de kandidatenlijst. De teller voor Gemeentebelangen staat nu op acht zetels. Het is dus afwachten. Of inwoners van Gasselternijveen massaal op mij gaan stemmen? Ik hoop stiekem dat ik deze keer wel met voorkeursstemmen een plek krijg. De gemeenteraad lokt me wel, omdat ik denk dat ook in de gemeenteraad voor de belangen van Gasselternijveen en omgeving opgekomen moet worden, maar er moet wel spontaan op mij worden gestemd. Ik ga beslist geen persoonlijke campagne voeren. Het dorp Gasselternijveen zit in de lift Vind ik wel. Vorige week is met veel enthousiasme de dorpscoöperatie opgericht. Volgens de wethouder is Gasselternijveen een voorbeeld voor andere dorpen in de gemeente Aa en Hunze. In een regio waar de vergrijzing hard toeslaat, moeten we met elkaar de schouders eronder zetten om gesignaleerde knelpunten op te lossen. Denk aan het vervoer (voor ouderen) en het ontbreken van een dorpsloket waar vraag en aanbod worden gecombineerd. Als voorzitter van het bestuur geeft het me veel energie om een steentje bij te dragen, om mee te denken. Dankzij crowdfunding is het bijvoorbeeld enkele maanden geleden gelukt om de supermarkt terug te krijgen in het dorp. Dat is best bijzonder hoor. Verder beschikken we over een prachtig dorpshuis, inclusief een druk bezochte sociale huiskamer. Er wordt met elkaar een stevig fundament gelegd voor de toekomst. We mogen daarom best wat meer trots zijn op het dorp. Jullie willen de vaart terug in het dorp? Klopt helemaal. Vertegenwoordigers van onder meer het waterschap en de gemeente Aa en Hunze zijn met enkele betrokken inwoners van het dorp in gesprek om een onderzoek te houden of het mogelijk is om een kanaal met een lengte van 500 meter te graven. Die plannen zijn niet nieuw, maar toen de Spil werd gebouwd is het miljoenenproject even in de la gelegd. Nu is het weer actueel. De tijd is rijp om de mogelijkheden in kaart te brengen. De terugkeer van de vaart is niet alleen goed om bijvoorbeeld de wateroverlast in de buurt te verminderen, maar de facelift geeft het dorpshart een flinke boost. Samen met het dienstencentrum, de kerk en de gewenste nieuwe invulling van het leegstaande gemeentehuis wordt het centrum opgefleurd.  

Auteur

Paul Abrahams